Feyzlənmə sözü "feyzlənmək" felindən törəmiş isimdir. Lüğətlərdə sadəcə olaraq "feyzlənməyin" nəticəsi kimi qısa izah edilməsinə baxmayaraq, bu sözün daha zəngin və çoxşaxəli bir mənası vardır.
Əslində, feyzlənmə, sadəcə bir şeyin gözəlləşməsi, yaxşılaşması deyil, daha çox daxili bir dəyişikliyi, ruhda baş verən bir transformasiyanı ifadə edir. Bu, bir insanın, bir əşyanın və ya bir hadisənin özünün əsl mahiyyətini ortaya qoyan, daha yaxşı, daha gözəl, daha kamil bir vəziyyətə keçməsidir. Bu prosesdə, gizli qalan keyfiyyətlər üzə çıxır, potensial tam reallaşır.
Məsələn, bir bağın feyzlənməsi, sadəcə çiçəklənməsi deyil, həm də rənglərin daha canlı olması, ətirin daha güclü yayılması, ümumi bir harmoniya və gözəllik duyğusunun yaranması deməkdir. Bir insanın feyzlənməsi isə, onun daxili gözəlliyinin, ruhən inkişafının və kamilliyə doğru addım atmasının əksidir. Bu, sözsüz ki, xarici görünüşdə də özünü göstərə bilər, lakin əsas dəyişiklik daxildə baş verir.
Beləliklə, feyzlənmə, sadəcə bir proses deyil, həm də bir vəziyyətdir. Bu, bir növ "kamilliyə doğru yüksəliş" kimi də təsəvvür edilə bilər. Feyzlənmiş bir şey daha cazibədar, daha cəlbedici, daha ruhlandırıcı olur. Bu sözün arxasında, dərin bir məna, bir inkişaf, bir yüksəliş və bir gözəllik var.
Feyzlənmənin baş verməsi üçün xarici amillərin təsiri vacib olsa da, əsas odur ki, bu proses daxili bir çağırış, bir inkişaf ehtiyacı ilə müşayiət olunur. Ona görə də feyzlənməni sadəcə səthi bir dəyişiklik kimi deyil, daxili bir transformasiya kimi qəbul etmək daha düzgündür.