Feyzlənmək (f.): Bu söz, dərin bir məna ehtiva edən, sadəcə zövq almaqdan daha çox, ruhun və qəlbin doymasının ifadəsidir. "Feyz almaq" deyərkən sadəcə bir hissiyyatın yaşanmasından bəhs edilmir; əksinə, bir şeydən, hadisədən, əsərdən, ya da insandan gələn bir nur, bir lütf, bir ilahi nəvafilə qovuşma və bundan xoşbəxtlik duymaq nəzərdə tutulur.
Feyzlənmək, materialist bir zövqdən xeyli fərqlidir. Yeməyin dadından, gözəl bir mənzərədən və ya incəsənət əsərindən aldığımız zövq müvəqqəti və səthi ola bilər. Lakin feyzlənmək daha dərin, daha əbədi bir təcrübədir. Ruhun təravət tapması, qəlbin sükunətə qovuşması, varlığın mənasını dərk etmə hissini özündə birləşdirir.
Musiqidən feyzlənmək misalında, bu, sadəcə musiqinin ahəngdarlığının və ya melodiyasının xoşuna gəlməsi deyil. Bu, musiqinin ruha təsir edən, qəlbi tərpədən, düşüncələri dəyişən bir qüvvəyə malik olması, hətta həyatın anlamını dərk etməyə kömək etməsidir. Musiqinin dalğalarına qapılmaq, özünü tamamilə onun əsarətinə vermək və bundan qüvvət, rahatlıq və ilham almaq deməkdir.
Ümumiyyətlə, feyzlənmək, bir şeydən, bir hadisədən və ya bir insandan gələn lütfə, nura, ilahi bir təzahürə şahid olmaq və bundan dərin bir məmnuniyyət duymaqdır. Bu, sadəcə bir hissiyyatdan çox, bir varlıq vəziyyəti, bir ruhani təcrübədir.