Faytonçu: Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "fayton sürücüsü" kimi təqdim olunan "faytonçu" sözü, sadəcə bir nəqliyyat vasitəsi sürücüsünün adından daha çox, o dövrün sosial həyatının bir parçasını əks etdirir. Fayton, 19-cu və 20-ci əsrlərin əvvəllərində, xüsusilə şəhər mərkəzlərində geniş yayılmış at arabası idi. Beləliklə, faytonçu sadəcə bir "arabacı" deyil, həm də o dövrün ictimai həyatının tanığı, şəhər mənzərəsinin ayrılmaz hissəsi idi.
Faytonçuların gündəlik həyatı, müştəriləri ilə qurduqları qısa, lakin bəzən çox mənalı qarşılıqlı əlaqələri, şəhərin müxtəlif qatlarından olan insanlarla ünsiyyətləri, onların sosial statuslarını və gündəlik həyatlarını müəyyən edən bir amil idi. Onlar, səyahətçilərin, əsilzadələrin, tacirlərin, hətta adi vətəndaşların da həyatında müəyyən rol oynayırdılar. Faytonçuların bilik və bacarıqları yalnız atları idarə etməklə məhdudlaşmırdı; onlar şəhərin küçələrini, yollarını yaxşı bilirdilər, hətta bəzən qonaqlara şəhər haqqında məlumat da verə bilirdilər.
Ədəbiyyatda faytonçuların təsvirləri, onların həm sosial statuslarını, həm də gündəlik həyatlarını, xarakterlərini daha yaxından tanımağa imkan verir. Məsələn, sitatda göstərilən "Faytonçuların bir hissəsi müsəlman idi…" ifadəsi, o dövrün etnik və dini müxtəlifliyinin bir təzahürü kimi dəyərləndirilə bilər. Bu, faytonçuluq peşəsinin müxtəlif sosial qruplar tərəfindən mənimsənilməsini və bu peşənin o dövrün multikultural kontekstindəki yerini göstərir.
Beləliklə, "faytonçu" sözünün mənası sadəcə "fayton sürücüsü" ilə məhdudlaşmır; bu söz, o dövrün sosial, mədəni və hətta siyasi kontekstini əks etdirən daha geniş və çoxcəhətli bir mənaya malikdir. O, tarixin, şəhər həyatının və sosial təbəqələşmənin bir simvoludur.