Faqot, Azərbaycan dilində geniş yayılmış bir musiqi alətinin adıdır. İtalyancadan gələn "fagotto" sözündən törəyib və "böyük dəstə" mənasını verir. Bu ad, alətin hissələrinin birləşdirilmiş görünüşünə istinad edir.
Faqo, nəfəsli, taxta musiqi alətləri ailəsinə aiddir. Xarakterik konusvari formalı gövdəsinə sahibdir və ikiqat qamış dilçəyi ilə səs çıxarır. Bu dilçəyin iki nazik qamış lövhəsindən ibarət olması alətə xüsusi bir tembr bəxş edir – dərin, məxməri və ifadəli bir səs.
Faqotun geniş diapazonu və ifadəliliyi onu simfonik orkestrlərdə, kamera ansambllarında, həmçinin solo ifalar üçün ideal bir alət edir. Klassik musiqi əsərlərində tez-tez rast gəlinir və bir çox bəstəkar tərəfindən öz əsərlərində uğurla istifadə olunur. Alətin xarakterik səsi, həm dramatik, həm də lirik hissləri ifadə etməyə imkan verir.
Faqotun tarixi XVI əsrə gedib çıxır. İlk əvvəl daha sadə formalarda olan alət, sonrakı illərdə təkmilləşdirilərək müasir görünüşünü almışdır. Müxtəlif ölçülərdə və növlərdə olan faqollar mövcuddur, lakin ən çox yayılmışı bass faqotdur. Alətin mürəkkəb quruluşu və ifa texnikası isə peşəkar musiqiçilərdən xüsusi bacarıq tələb edir.
Faqotun unikal səsi və ifadəliliyi onu bir çox musiqi janrında əvəzsiz edir. Böyük simfoniyalardan, intizarlı kamera əsərlərinə qədər, faqotun zəngin tembri hər zaman dinləyiciləri valeh edir.