Qobóy (fr. hautbois) – nəfəsli musiqi aləti. Qoboyun özünəməxsus səsi, ifadəliliyi və texniki imkanları ilə seçilir. Onun zərif və həzin, eyni zamanda qüvvətli və ifadəli səsi onu simfonik orkestrlərdə, kamera ansambllarında, eləcə də solo ifaçılıqda geniş istifadə edilən bir alət edir.
Qoboyun tarixi qədim zamanlara gedib çıxır. Müxtəlif formalarda və adlarla orta əsrlərdə də mövcud olmuş bu alət, 17-ci əsrdə Fransada hazırkı formasını almış və "hautbois" (yüksək ağac) adını qazanmışdır. Bu ad alətin materialından və səsinin yüksək tonundan irəli gəlmişdir.
Qoboyun əsas hissələri ağızlığı, gövdəsi və zəngidir. Ağızlıq qamışdan hazırlanır və ifaçı tərəfindən nəfəsin idarə edilməsi üçün əsas vasitədir. Gövdəsi isə əsasən ağacdan hazırlanır və bir-birinə qoşulmuş hissələrdən ibarətdir. Zəng isə səsin güclənməsi və formasının tənzimlənməsində mühüm rol oynayır.
Qoboyun səs diapazonu genişdir və bu səs diapazonu müxtəlif kompozisiyalarda istifadə olunmasına imkan verir. Həm klassik, həm də müasir musiqidə qoboyun önəmli yeri var. Bir çox məşhur bəstəkarlar əsərlərində qoboy üçün solo partiyalar yazmış, onun unikal səs imkanlarından istifadə etmişlər. Qoboyun incə və duyğulu səsi, əsərlərə xüsusi bir lirizm və gözəllik qatır.
Müasir dövrdə də qoboy geniş yayılmış və sevilən bir musiqi aləti olaraq qalır. Dünyanın müxtəlif ölkələrində qoboy ifaçılığı ənənələri inkişaf edir, yeni ifaçılar yetişir və qoboy musiqisinin səsi hər kəsə sevinc bəxş edir.