Əspərək (lat. Astragalus) – Azərbaycan florasının zənginliyini təmsil edən, əsasən quru və daşlı yamaclarda, həmçinin qayalıq ərazilərdə bitib inkişaf edən çoxillik ot bitkisidir. "Əspərək" adı özündə bitkinin xarakterik xüsusiyyətlərini əks etdirir. Çünki bu bitki çətin şəraitə - quraqlığa, qayalı torpağa, günəşin intensiv şüalarına davamlılıq göstərir. Kök sistemi güclü inkişaf etmiş, torpağa möhkəm yapışmağı təmin edir və beləliklə bitki sərt küləklərə və eroziyaya qarşı müqavimət göstərir.
Əspərək növlərinin bioloji müxtəlifliyi olduqca yüksəkdir. Müxtəlif növlər hündürlüyü, yarpaqlarının forması və rəngi, çiçəklərinin quruluşu və rənglənməsi ilə fərqlənirlər. Bəzi növlərinin çiçəkləri gözəl ətirə malikdir. Əspərəyin tibbdə, xalq təbabətində və hətta bəzi hallarda heyvandarlıqda istifadə tarixi vardır. Hələ qədim zamanlardan bəzi əspərək növlərinin müalicəvi xüsusiyyətləri məlum olmuşdur və müxtəlif xəstəliklərin müalicəsində istifadə olunmuşdur. Lakin, əspərək növlərinin tərkibindəki maddələrin təsiri və istifadəsi haqqında dəqiq məlumat əldə etmək üçün mütəxəssislərlə məsləhətləşmək vacibdir.
Qeyd etmək lazımdır ki, əspərək bitkisi yalnız estetik gözəllik baxımından deyil, həm də ekosistemin tarazlığının qorunmasında mühüm rol oynayır. Torpağın eroziyasının qarşısını almaqda, biomüxtəlifliyin qorunmasında və torpağın bərpasında iştirak edir. Ona görə də, əspərək bitkisinə qayğı göstərmək, onun yaşayış mühitini qorumaq hər birimizin vəzifəsidir.