Epikürçülük, qədim yunan filosofu Epikürün (e.ə. 341-270) tərəfindən təsis edilmiş bir fəlsəfi məktəbdir. Bu məktəb, həm materialist, həm də hedonist bir yanaşmaya əsaslanır. Yəni, kainatın əsasının maddə olduğunu və həyatın məqsədinin xoşbəxtlik olduğunu qəbul edir.
Epikürçülüyün əsasını təşkil edən əsas prinsiplərdən biri atomizmdir. Bu prinsipcə, kainat sonsuz sayda kiçik, bölünməz hissəciklərdən - atomlardan - ibarətdir. Bu atomların təsadüfi hərəkətləri nəticəsində kainat və hər şey meydana gəlir. Bu baxımdan Epikürçülük, təbiətin qanunauyğunluqlarını vurğulayan materialist bir fəlsəfədir.
Ancaq Epikürçülük sadəcə materialist bir fəlsəfə deyildir. O, həm də hedonizmin müəyyən bir formasını təklif edir. Epikürə görə, həyatın ən ali məqsədi ataraksiya (ruh sakitliyi) və aponia (ağrıdan azadlıq)dır. Bu vəziyyətə çatmaq üçün isə insan həzz və əzab hisslərini düzgün idarə etməlidir. Epikürçülükdəki hedonizm, həzzini əxlaqsızlıqla eyniləşdirmir, əksinə, səmimi, mülayim və şəxsi xoşbəxtliyə yönəlmiş bir həyat tərzi təbliğ edir. Həddindən artıq lüks və həzzdən uğrunda mübarizədən imtina edilməsini tövsiyə edir.
Epikürçülük, həmçinin ölüm haqqında fərqli bir baxış təqdim edir. Epikürə görə, ölüm fərd üçün heç bir əhəmiyyət daşımır, çünki ölüm fərdi ağrı və əzabdan qurtarır. Ölüm haqqındakı qorxu insanları xoşbəxt yaşamaqdan məhrum edir.
Müasir dövrdə Epikürçülük, əsasən, özünün həzzə yönəlmiş yanaşması ilə tanınır. Ancaq bu, sadəlövh bir həzzpərəstlik deyildir. Epikürçülük, məsuliyyətli, mülayim və düşüncəli bir həyat tərzini tövsiyə edir. Bu fəlsəfə, insanın öz həyatını idarə etmək və xoşbəxtlik əldə etmək üçün düşüncəli və məqsədyönlü olmasını vurgular.
Son olaraq qeyd edək ki, Epikürçülüyün bəzi təfsir və tətbiqləri onun əsl mənasından kənara çıxmışdır. Ona görə də, Epikürçülüyü anlamaq üçün Epikürün əsərlərinə və onun fəlsəfəsinin əsas prinsiplərinə müraciət etmək lazımdır.