Eklektik sifəti yunanca "eklektizm" sözündən əmələ gəlmişdir və bir neçə mənbədən, üslubdan, ideyadan və ya prinsiplərdən seçmə və birləşdirmə əsasında qurulmuş bir yanaşmanı, əsəri və ya nəzəriyyəni təsvir edir. Sadəcə müxtəlif elementlərin bir araya gətirilməsindən daha çox, eklektik yanaşma bu elementləri məqsədyönlü şəkildə seçməyi və onları yeni, bütöv və uyğun bir bütöv halında birləşdirməyi nəzərdə tutur. Bu birləşmə ziddiyyətli elementlərin bir arada harmonik vəziyyətdə mövcud olmasına yönəlib.
Bir əsərin eklektik xarakter daşıması onun müxtəlif dövrlərə, mədəniyyətlərə və ya sənət üslublarına aid elementləri özündə birləşdirməsi deməkdir. Məsələn, bir memarlıq əsəri klassik sütunlar, müasir materiallar və orta əsr elementlərini özündə birləşdirə bilər. Bu, yalnız təsadüfi bir qarışıq deyil, əksinə, memarın bilinçli bir seçimidir və bu elementlərin uyğunlaşdırılması vasitəsilə yeni bir estetik və funksiyonal bütövlük yaradılır. Eklektizm, yaradıcılıqda yenilikçi və təzə bir nəticə əldə etmək üçün müxtəlif mənbələrə müraciət etməyi nəzərdə tutur.
Eklektik nəzəriyyə isə müxtəlif fəlsəfi sistemlərin, elmi nəzəriyyələrin və ya ideologiyaların elementlərini seçib birləşdirərək yeni bir nəzəriyyə qurmağa çalışır. Bu, hər bir elementin özünəməxsus dəyərlərini qoruyarkən, onların bir-biri ilə uyğunlaşdırılması və əlaqələndirilməsi yolu ilə yeni bir anlayışın formalaşdırılmasını təmin edir. Ancaq, qeyd etmək vacibdir ki, eklektizm sadəcə elementlərin toplanması deyil, onların diqqətlə seçilməsi və məqsədyönlü şəkildə birləşdirilməsidir. Başqa sözlə, eklektik yanaşma sadəcə “hər şeydən bir az” deyil, dəqiq bir məqsəd və harmoniya əsasında müxtəlif elementlərin mənalı bir qarışığıdır.