Dümbüridə sözü fars mənşəli köhnəlmiş bir sözdür və əsasən "lümək" mənasında işlənir. Lüməyin özündə də bir qədər qeyri-müəyyənlik olsa da, ümumi olaraq kiçik, zəif və ya əlil heyvanı ifadə edir. Dümbüridə isə bu mənanı daha da spesifikləşdirir və xüsusilə quyruğu kəsilmiş heyvan üçün istifadə olunur. Beləliklə, dümbüridə sözü qeyri-kamil, bədən qüsurları olan və xüsusən də quyruğu olmayan və ya qısa quyruqlu bir heyvanı təsvir edir.
Sözün köhnəlməsi onun müasir Azərbaycan dilində nadir hallarda işlədilməsindən irəli gəlir. Lakin tarixi mətnlərdə, xüsusilə də ədəbiyyat nümunələrində rast gəlinə bilər. Onun köhnə və nadir istifadə olunan bir söz olması onu daha da maraqlı edir, çünki dilin tarixi inkişafı və söz ehtiyatının dəyişməsi barədə məlumat verir. Dümbüridənin istifadəsi, həmçinin ədəbi üslubda, xüsusilə də köhnə üslubun təsvirini yaratmaq üçün istifadə oluna bilər.
Əsasən heyvanlar üçün işlənsə də, məcaz mənasında zəif, qüsurlu, natamam və ya tamamlanmamış bir şeyi də ifadə edə bilər. Məsələn, bir layihənin "dümbüridə" olması onun natamam və qüsurları olduğunu bildirir. Beləliklə, sözün semantik sahəsi əsas mənadan kənara çıxaraq daha geniş mənalar da qazana bilir.
Qısaca, dümbüridə sözü sadəcə "quyruğu kəsilmiş" mənasından daha çox şey ifadə edir. O, köhnə, nadir, rəngarəng və bədii bir söz olaraq Azərbaycan dilinin zəngin leksikasına öz töhfəsini vermişdir.