Duydurmaq sözü, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında duyğu, hissiyat və düşüncələrin dolayı yolla, sözsüz ifadə edilməsini əks etdirən çoxcəhətli bir mənaya malikdir. Sadəcə "hiss etdirmək" və ya "sezdirmək" kimi dar mənalarla kifayətlənməmək lazımdır. Duydurmaq, həm də sözlərin açıq şəkildə ifadə etmədiyi bir şeyi əməllərlə, davranışlarla, bədən dilindən istifadə etməklə, hətta susqunluqla belə başqasına bildirmək, anlatmaq deməkdir.
Bu mənada, duydurmaq fəal və passiv iki formada özünü göstərə bilir. Fəal duydurma bir şeyi qəsdən, bilərəkdən başqasına anlatmağa, səsləndirməyə çalışmağı əhatə edir. Məsələn, sənin üzündəki ifadə sənin kədərləndiyini duydurur. Passiv duydurma isə şüursuz şəkildə, sənin nəzarətin kənarda qalan işarələr, hərəkətlər vasitəsilə başqasına sənin haqqında məlumat verməkdir. Məsələn, sən susursan, amma sözlərin sənin əsəbləndiyini duydurur.
Daha da genişləndirərək deyə bilərik ki, duydurmaq sözsüz rabitənin vacib bir tərəfidir. Bu, sözlərin ifadə edə bilmədiyi incə duyğu və çalarları ötürə bilir. Bir nəzər, bir tebəssüm, bir sükut - hamısı müəyyən bir məlumatı duydurmaq üçün istifadə edilə bilir. Bu mənada, duydurmaq sözlərin ifadə etdiyi mənanın ardında gizlənən əsl həqiqətin açarı ola bilir.
Ümumiyyətlə, "duydurmaq" sözü insan arasındakı qarşılıqlı anlaşmanı təmin edən kompleks və çox qatlı bir prosesi əks etdirir. Bu proses yalnız sözlərin deyil, həm də qeyri-verbal siqnalların - mimikaların, jestlərin, bədən dilinin, səs tonunun və s. mühüm rol oynadığını vurğulayır.