Duydurma sözü "duydurmaq" fellərinin məsdər formasıdır və bir neçə mənaya malikdir. Əsasən, bir şeyin varlığını, mövcudluğunu, həqiqətini, gerçəkliyini, əhəmiyyətini və ya əhəmiyyətsizliyini qəti şəkildə bildirmək, bəyan etmək, sübut etmək mənasını verir. Bu, sadəcə bir iddia deyil, dəlillərə, sübutlara, müşahidələrə və ya əminliyə əsaslanan bir bəyanatdır.
Duydurma, həm də bir şeyi açıq şəkildə, aşkar bir şəkildə nümayiş etdirmək, göstərmək mənasını da ehtiva edir. Məsələn, "bacarığını duydurdu" deyərkən, şəxsin öz bacarığını əməliyyatla, nümunə ilə göstərdiyini ifadə edirik. Bu mənada duydurma, fəaliyyət vasitəsilə bir şeyin aşikar edilməsidir.
Duydurmanın bir digər aspekti isə, bir məsələnin, hadisənin və ya vəziyyətin əhəmiyyətini, ağırlığını, təsirini vurğulamaq, ön plana çıxarmaqdır. Məsələn, "problemin ciddiliyini duydurdu" ifadəsi, problemin ciddi olduğunu yalnız bildirməkdən deyil, həm də onun təsirlərini və nəticələrini önə çəkərək bildirməkdən bəhs edir.
Tarixi kontekstə nəzər salsaq, "duydurma" sözünün əvvəlki dövrlərdə daha çox rəsmi, hətta qətiyyətli bir tonda istifadə olunduğunu görərik. Məsələn, bir qərarın, hökmün və ya qərarın açıq şəkildə elan edilməsi mənasında işlənə bilərdi. Bu gün isə daha geniş bir mənada, gündəlik danışıqda da istifadə olunur.
Qısacası, "duydurma" sözü, sadə bir bəyanatdan çox, bir şeyin mövcudluğunu, əhəmiyyətini və ya təsirini inandırıcı şəkildə göstərmək, bildirmək, sübut etmək və ya nümayiş etdirmək mənasını verir. Bu məna, kontekstdən asılı olaraq müxtəlif çalarlarda istifadə edilə bilər.