Dilənçiləşmə: "Dilənçiləşmək" felindən törəmiş isimdir və maddi ehtiyacını qarşılamaq üçün başqalarından yalvararaq, xahiş edərək, rəhmət diləyərək yardım istəmə hərəkəti, vəziyyəti və ya prosesini bildirir. Bu, sadəcə pul və ya yemək istəməkdən daha geniş bir məfhumdur; insanın ləyaqətini, özünə hörmətini və müstəqilliyini itirməsinə, başqalarının rəhm-mərhəmətinə, xeyriyyəsinə bağlı olmasına işarə edir.
Dilənçiləşmə, cəmiyyətin sosial-iqtisadi quruluşunun bir əksidir. Yoxsulluq, işsizlik, bədbəxtlik, təbii fəlakətlər və müharibələr kimi amillər dilənçiliyin artmasına səbəb olur. Həmçinin, dilənçiliyin arxasında fiziki və ya zehni əlillik, yaşlılıq, tərk edilmə və ya istismar kimi fərdi səbəblər də ola bilər. Bu səbəblər dilənçiliyin sosial bir problem olaraq qarşılanması və həlli üçün müxtəlif sosial proqramların tətbiqinin vacibliyini vurğulayır.
Dilənçiləşmənin mədəni və coğrafi baxımdan da müxtəlif ifadələri vardır. Bəzi mədəniyyətlərdə dilənçilik daha qəbul olunmuş halda ola bilər, bəzilərində isə aşağılayıcı və rədd edilən bir davranış kimi qəbul edilir. Şəhər və kənd ərazilərində dilənçiliyin xarakteri və miqyası da fərqlənə bilər. Dilənçiliklə bağlı qanunlar və sosial siyasətlər də ölkədən ölkəyə, hətta regiondan regiona dəyişir.
Nəhayət, dilənçiləşmə yalnız maddi ehtiyacı deyil, həm də psixoloji və sosial ehtiyacı əks etdirə bilər. Dilənçilik edən şəxs başqalarının diqqətini, qayğısını, və ya sadəcə insani əlaqəni axtara bilər. Bu, sosial təcrid və təklik hissini də ortaya qoyur. Beləliklə, dilənçiləşmənin arxasında yalnız maddi yox, həm də dərin sosial və psixoloji səbəblər gizlənir.