Dilazarlıq (dil-azar-lıq) sözü, əslində, "dilə zərər vurma", "dilə əziyyət verilməsi" mənasını ifadə edir. Lakin zaman keçdikcə mənası genişlənərək, sadəcə dilə deyil, ümumilikdə insanlara qarşı göstərilən insafsızlığı, rəhmsizliyi, şəfqətsizliyi və mərhəmətsizliyi əhatə etmişdir. Bu, sözün kökünə baxdıqda daha aydın görünür. "Dil" burada yalnız nitq orqanı deyil, həm də insanın həssaslığını, duyğularını, hətta canını simvolizə edir. Beləliklə, dilazarlıq, bir insanın başqasının həssaslıq nöqtələrinə toxunaraq, ona qəsdən ağrı verməsi, əzab çəkməsinə səbəb olması deməkdir.
Dilazarlığın təzahür formaları çox müxtəlifdir. Bu, açıq-aşkar təcavüz və zorakılıqdan tutmuş, gizli, lakin məqsədli şəkildə insanın qürurunu incitmək, onu alçaltmaq, ruhən əzab vermək kimi incə təzahürlərə qədər uzana bilər. Dilazar insan, başqasının hisslərinə, hüquqlarına və ləyaqətinə hörmət etmir, öz mənfəəti naminə istənilən vasitədən istifadə edir. Bu, həm sözlə, həm də əməllə ifadə oluna bilər. Təəssüf ki, dilazarlıq müasir cəmiyyətdə də rast gəlinən, kəskin sosial problemlərdən biridir.
Dilazarlıq anlayışı, insanların bir-birinə münasibətinin etik tərəfini vurğulayır. Hər bir insanın ləyaqətinə hörmət edilməsi, hisslərinin nəzərə alınması və zərər verməmək əxlaqi davranışın əsas prinsiplərindən biridir. Dilazarlıq isə bu prinsipləri kobudcasına pozur və insanlıq əxlaqına zidd hərəkətlərə yol açır. Ona görə də, dilazarlığa qarşı mübarizə hər bir insanın vəzifəsidir.