Dərdbilməz: Bu söz, başqasının kədərini, əzabını, çətinliyini anlamayan, ona qarşı hər hansı bir duyğu, həssaslıq və ya rəhmət göstərməyən, kömək əlini uzatmayan şəxsi təsvir edir. Sadəcə başqasının dərdinin olmasının fərqində deyil, həmçinin bu dərdə qarşı laqeyd qalır, bəzən isə hətta məmnunluq duyur. Bu laqeydlik, əslində, insanlıq hisslərinin olmaması və ya zəifliyi ilə izah oluna bilər.
Dərdbilməzlik, insan davranışında özünü bir çox formada göstərə bilər. Bu, sadəcə başqasının çətinliklərinə laqeyd qalmaqdan tutmuş, hətta onların əzabından məmnunluq duymaq kimi ağır hallara qədər uzana bilər. Belə insanlar, öz mənfəətlərini hər şeydən üstün tutarlar və başqalarının hisslərinə hörmətsizlik edərlər. Onların həyat fəlsəfəsi öz mərkəzlidir və başqalarının acılarını nəzərə almağı düşünməzlər.
Misal olaraq, birinin ciddi bir xəstəlik keçirməsi zamanı, dərdbilməz bir şəxs bu xəstəliyi sadəcə olaraq “özü günahkardır” kimi səthi bir şəkildə qiymətləndirə bilər və ya heç bir reaksiya verə bilməz. Yaxud da, ətrafındakı insanların maddi və ya mənəvi çətinlikləri ilə maraqlanmayaraq, öz həyatını davam etdirər. Bu, nəinki əxlaqi baxımdan qınanılır, həmçinin cəmiyyətin sağlam inkişafına da mənfi təsir göstərə bilər.
Ədəbiyyatda dərdbilməzlər tez-tez tənqid olunan və mənfi obrazlar kimi təsvir edilir. Verilən misal şeirdəki “Dərdbilməzlər qanar məni, heç bilməz; Dərd ilə doludur döşüm, ağlaram” sözləri də dərdbilməzin öz əzabı ilə mübarizə aparan birinin acısını dərk etməməsinin gözəl bir təsviridir. Bu, dərd çəkənin tənha və köməksiz qalmasının acısını daha da dərinləşdirir.