Dəmirxana sözü Azərbaycan dilində əsasən "dəmirçixana" sinonimi kimi işlənir. Yəni, dəmir əşyaların düzəldildiyi, təmir edildiyi və ya saxlandığı yer anlamına gəlir. Ancaq bu tərif, sözün bütün imkanlarını tam əhatə etmir. Dəmirxana sadəcə bir emalatxana deyil, həm də əməyin, bacarığın, sənətkarlığın mərkəzidir. Orada dəmirin əzilməsi, çəkiclə döyülməsi, alovda qızdırılması və yeni formalar alması ilə yanaşı, insan əllərinin dəmirə necə bədii forma verdiyinin əyani nümunəsi yaşanır.
Mir Cəlalın sitat gətirdiyi misalda "təmirxana, dəmirxana qurmaq" ifadəsi sadəcə fiziki bir bina tikmək deyil, daha geniş mənada bir sənətkarlıq mərkəzinin, bir istehsal müəssisəsinin yaradılması deməkdir. Bu, Hüseynqulunun mexaniki bacarıqlarının təzahürü, onun əməyinin, yaradıcılığının məkanıdır. Dəmirxana yalnız dəmir əşyaları ilə məşğul olan bir yer deyil, eyni zamanda bir texnoloji inkişaf mərkəzi, yeni ixtiraların meydana gəldiyi bir mühit kimi də təsəvvür edilə bilər.
Tarixi kontekstdə dəmirxanalar həm də cəmiyyətin inkişaf səviyyəsinin göstəricisi olub. Zəngin dəmirxana mədəniyyəti olan bir cəmiyyət, texnoloji baxımdan daha inkişaf etmiş hesab olunurdu. Beləliklə, dəmirxana sadəcə bir söz deyil, tarixin, sənətin, texnologiyanın və insan əməyinin bir simvoludur.
Ümumiyyətlə, "dəmirxana" sözü arxasında gizlənən məna, əslində, sadə bir tərifə sığışmayan, daha çox duyğu və təəssüratlarla yüklənmiş bir anlayışdır.