Davasız sifət və zərf kimi işlənən bir sözdür. Əsas mənası "qalmaqalsız", "mübahisəsiz", "sakit" olmaqdır. Hər hansı bir münaqişə, dava və ya gərginliyin olmaması vəziyyətini ifadə edir. Sözün işlənməsində, hadisənin və ya vəziyyətin sakit, sakitcə, problemsiz və rahat şəkildə baş verməsinə işarə edilir.
Misal cümlədəki "Davasız, tüfəngsiz bircə gecədə; Sahili sahilə çata bilərdim" ifadəsi, səyahətin çətinliksiz, maneəsiz, hər hansı bir münaqişə və ya təhlükə olmadan başa çatdığını vurğulayır. "Davasız" sözü burada həm səyahət zamanı baş verə biləcək qarşılaşmaları, həm də səyahətçinin özünün daxili narahatlığının olmamasını bildirir.
Daha geniş mənada, "davalı"nın əksini təşkil edən "davasız" sözü, həm fiziki, həm də mənəvi sakitliyi, tarazlığı və harmoniyayı ifadə edə bilər. Bir cəmiyyətin, bir ailənin və ya bir şəxsin daxili və xarici mühitindəki hər hansı bir münaqişənin, mübahisənin, qarşıdurmanın olmaması vəziyyətini göstərir. Beləliklə, söz sadəcə bir hadisənin təsvirindən çox, ümumi bir vəziyyətin, durumun əksini əks etdirir.
Maraqlı bir tərəfi də odur ki, "davasız" sözünün işlənməsi, istənilən halda, ideal bir vəziyyətin varlığını, arzu olunan bir durumun gerçəkləşməsini ifadə edir. Bu, həm də insanın öz idealı ilə reallıq arasında olan fərqi, və arzusunun gerçəkləşməsindən duyduğu məmnuniyyəti əks etdirə bilər. "Davasız" sözü, beləliklə, həm situasiyanın özünü, həm də bu situasiyadan doğan duyğunu ifadə edən çox yönlü bir sözdür.