Daşürəklilik, qəlbini daşa bənzətməklə ifadə olunan bir xüsusiyyətdir. Bu, insanın duyğularına, xüsusilə də mərhəmət, şüfqət və həssaslığa qarşı laqeydliyini, soyuqqanlılığını, duyğusuzluğunu və rəhmsizlikliyini bildirir. Daşürəkli insan ətrafındakıların acılarından, kədərlərindən təsirlənmir, onlara kömək etmək əvəzinə, fərqsiz qalır və ya hətta zərər verməkdən çəkinmir. Bu xüsusiyyət, insanın mənəviyyatının zəifliyini, empatiya qabiliyyətinin olmamasını və ya inkişaf etmədiyini göstərir.
Daşürəkliliyin səbəbləri müxtəlif ola bilər. Bəzi insanlar təcrübələri nəticəsində, yaşadıqları ağır hadisələrdən sonra, özünü qorumaq mexanizmi olaraq duyğularını bastırırlar və daşürəkli görünürlər. Digərləri isə təbiətcə belədir, onlarda doğuşdan mərhəmət və həssaslıq hissi zəifdir və ya tamamilə yoxdur. Həmçinin, daşürəklilik bəzi psixoloji xəstəliklərin də əlaməti ola bilər.
Daşürəklilik, əksər hallarda mənfi bir xüsusiyyət kimi qəbul edilir. Çünki bu keyfiyyətə malik olan insanlar ətraflarında olan insanlara mənfi təsir göstərirlər. Onların davranışları ədalətsiz, qəddar və insanlığa yaraşmayan ola bilər. Ancaq bəzi hallarda, daşürəklilik, xüsusilə də ağır vəziyyətlərdə qərar qəbul edərkən, müsbət cəhətdən də özünü göstərə bilər. Məsələn, bir cərrah əməliyyat zamanı duyğularına qapılmadan, səliqəli və soyuqqanlı davranmalıdır ki, xəstəyə kömək edə bilsin. Amma bu, onun həyatda ümumilikdə daşürəkli olduğu anlamına gəlmir.
Nəticə olaraq, daşürəklilik mürəkkəb bir xüsusiyyətdir və onu yalnız bir cümlə ilə izah etmək çətindir. Bu xüsusiyyətin arxasında duran səbəbləri, nəticələrini və kontekstini nəzərə almaq lazımdır. Daşqəlblilik kimi sinonim sözlərlə yanaşı, "qəlbsiz", "mərhəmətsiz", "amansız", "soyuqqanlı" kimi sözlər də bu anlayışı tamamlayır və daha geniş mənzərəni ortaya qoyur.