Çəngəl: (fars. çəngəl) Yemək yeyərkən yeməyin parçalarını götürmək üçün istifadə olunan, ümumiyyətlə metal və ya plastikdən hazırlanmış, bir neçə uzun və nazik dişə malik bir alətdir. Qədim zamanlardan bəri müxtəlif materiallardan, məsələn, sümük, ağac və ya fil sümüyündən hazırlanmış çəngəllər mövcud olmasına baxmayaraq, müasir çəngəllər əsasən paslanmayan poladdan hazırlanır. Dişlərin sayı, uzunluğu və qalınlığı, həmçinin sapın forması və ölçüsü çəngəlin növündən və istifadə məqsədindən asılı olaraq dəyişir. Salat çəngəlləri, balıq çəngəlləri, ət çəngəlləri və desert çəngəlləri kimi müxtəlif növləri vardır.
Çəngəlin tarixi qədim Roma dövrünə qədər uzanır, lakin geniş yayılması yalnız XVI əsrdə baş vermişdir. Əvvəlcə yalnız zənginlərin istifadə etdiyi çəngəl, zaman keçdikcə orta təbəqəyə, daha sonra isə geniş əhali kütləsinə yayılmışdır. Avropada çəngəlin istifadəsi ilə əlaqədar müxtəlif əfsanələr və maraqlı hekayələr mövcuddur. Məsələn, bəzi hekayələr çəngəlin icadını "pis ruhları uzaqlaşdırmaq" vasitəsi kimi izah edir.
Bu gün çəngəl sadəcə bir yemək aləti deyil, həm də mədəniyyətin və zövqün göstəricisidir. Müxtəlif ölkələrdə çəngəllərin forması və istifadə qaydaları fərqlənə bilər. Məsələn, bəzi mədəniyyətlərdə çəngəl yalnız sağ əldə tutulur, digər mədəniyyətlərdə isə həm sağ, həm də sol əldən istifadə edilə bilər. Çəngəlin dizaynı və istehsalı da müasir dizayn və texnologiya tərəfindən təsir alaraq, plastik, taxta, sümük və digər materiallardan hazırlanmış müxtəlif formalı və rəngli çəngəllərin istehsalına səbəb olmuşdur.
Qubernatorun çəngəllə yeməyi yoxlaması ilə bağlı misal, çəngəlin yeməyin keyfiyyətini və təravətini yoxlamaq üçün də istifadə oluna biləcəyini göstərir. Bu, çəngəlin praktik əhəmiyyətindən əlavə, sosial və mədəni kontekstdə də əhəmiyyət kəsb etdiyini vurğulayır.