Çənbərbığlı sifəti, bığının ucları dairəvi şəkildə, sanki bir çənbər təşkil edərək yuxarıya doğru əyilmiş olan şəxslər üçün işlədilir. Bu təsvir, bığ formasının xüsusi bir estetik xüsusiyyətini vurğulayır və görüntünün dəqiq təsəvvürünü oxucuya çatdırır. Bığların uclarının əyilmə bucağı və çənbərin tamlığı fərqli ola bilər, lakin ümumi məna “yuxarıya doğru əyilmiş, dairəvi formaya yaxın bığlar”dır.
Sözün “çənbər” komponenti, bığ formasının dairəvi və ya yarımdəyirəvi olduğunu göstərir. Bu, sadəcə bığların yuxarıya doğru əyildiyini deyil, əyilmənin xüsusi bir formasını da ifadə edir. “Bığlı” komponenti isə bığların mövcudluğunu qeyd edir və sifətin hansı xüsusiyyəti təsvir olunduğunu aydınlaşdırır.
Misal olaraq verilən “İndi artıq heç bir şübhə yeri qalmadı… o çənbərbığlı gənc Vəlidən başqa kim ola bilərdi?” cümləsində “çənbərbığlı” sifəti, Vəlidi digər şəxslərdən fərqləndirən, onu tanımağa imkan verən əsas xüsusiyyət kimi işlənilir. Bu, Vəlinin bığlarının xüsusi formasının, onun identifikasiyası üçün əhəmiyyətli bir dəlil olduğunu göstərir. Burada sözün təsviri gücü, oxucunun Vəlinin görünüşünü daha aydın təsəvvür etməsinə kömək edir.
Beləliklə, “çənbərbığlı” sözü sadəcə bir təsviri deyil, həm də bığ formasının estetik və ya fərqləndirici əhəmiyyətini vurğulayan, ədəbi təsvir üçün istifadə oluna bilən ifadədir.