Çənbərbığ sifəti, bığının ucları dairəvi, yəni çənbərə bənzər şəkildə yuxarıya doğru əyilmiş olan şəxsi təsvir etmək üçün işlədilir. Bu, sadəcə bığların yuxarıya doğru əyildiyini deyil, əyilmə formasının xüsusi bir xüsusiyyətini – çənbərə oxşarlığı vurğulayır. Belə bığlar, adətən, qalın və dolğun olmur, daha incə və nəfis bir görünüşə malikdirlər.
Sözün təsviri gücü onun "çənbər" komponenti ilə bağlıdır. "Çənbər" sözü tam bir dairəni, yaxud da ona çox yaxın olan bir qövsü ifadə edir. Bu səbəbdən, "çənbərbığlı" ifadəsi bığların əyilmə formasının dəqiqliyini, hətta bir növ incəliyini önə çəkir. Adi "əyilmiş bığlı" ifadəsi ilə müqayisədə, "çənbərbığlı" daha konkret və canlandırıcı təsvir verir.
Verilən nümunə cümləsində "İndi artıq heç bir şübhə yeri qalmadı… o çənbərbığlı gənc Vəlidən başqa kim ola bilərdi?" sözün tanınma və fərqləndirmə baxımından əhəmiyyətini göstərir. Çənbərbığ, Vəlidi digərlərindən fərqləndirən, onu tanımaq üçün istifadə edilən xüsusi bir əlamət kimi təqdim olunur. Bu, sözün təsviri və fərqləndirici funksiyasını bir daha vurğulayır.
Qeyd edək ki, "çənbərbığ" sözü ədəbi dildə daha çox rast gəlinir və xarakterlərin görünüşünü daha dəqiq təsvir etmək üçün istifadə olunur. Gündəlik danışıqda daha sadə və ümumi ifadələrə üstünlük verilsə də, "çənbərbığlı" ifadəsi əsərlərə xüsusi bir zəriflik və dəqiqlik qatır.