Cövr-cəfa: Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında "cövr-cəfa" ifadəsi ədalətsizliyə, zülm və əzablara, haqsızlığa və əziyyətə məruz qalmağa işarə edir. Bu ifadənin kökü ərəb dilindədir və klassik ədəbiyyatımızda geniş istifadə olunmuşdur. "Cövr" sözü əsasən fiziki və ya mənəvi şəkildə törədilən zülmü, əzabı, işgəncəni bildirirkən, "cəfa" daha çox məhrumiyyət, ayrılıq, qüsur, incimə kimi mənaları özündə ehtiva edir. Beləliklə, "cövr-cəfa" birgə istifadə olunduqda həm fiziki, həm də mənəvi əzabları, haqsızlıqların müxtəlif tərəflərini tam əhatə edir.
İfadənin klassik şeir və nəsrdə istifadəsi onun duyğusal gücünü və təsirini daha da artırır. Məsələn, verilən misalda ("Bən nə təriqü vəchlə cövrü cəfadən usanım; Çünki həmişə yarımın cövrü cəfası yarədi") şair sevgilinin həm fiziki, həm də mənəvi əzablarına, onun davamlı inciməsinə və qüsurlarına işarə edir. Bu istifadə ifadənin həm də sevgi münasibətlərindəki haqsızlıqları, incimələri, ayrılıq əzablarını ifadə etmək üçün necə münasib olduğunu göstərir.
Qısacası, "cövr-cəfa" sadəcə iki sözün birləşməsindən ibarət deyil; bu, əsrlər boyu ədəbiyyatımızda möhkəmlənmiş, dərin məna və duyğu daşıyan bir ifadədir. O, haqsızlığın, əzabın, məhrumiyyətin və incimənin tam bir portresini oxucuya təqdim edir.