Cavahirçi sözü, Azərbaycan dilində, əsasən qiymətli daşlar və zinət əşyaları ilə məşğul olan şəxsi ifadə edir. Sadəcə "cavahiratçı" deməkdən daha çox, bu söz özündə zərgər sənətinin incəliklərinə bələd olan, nadir daşları tanıyan, onların keyfiyyətini qiymətləndirən və hətta bəzən özü də daşları işləyən bir mütəxəssisi nəzərdə tutur.
Tarix boyu cavahirçilər, hökmdarların, zadəganların və varlı tacirlərin xüsusi etimadını qazanmış, saraylarda və ya öz emalatxanalarında qiymətli daşların seçilməsi, cilalanması, qızıl və gümüşlə birləşdirilməsi kimi incə işlərlə məşğul olmuşlar. Onlar sadəcə bir satıcı deyil, eyni zamanda sənətkar, bəzən də qiymətləndiricilər olublar. Cavahirçinin bacarığı yalnız qiymətli daşların müəyyənləşdirilməsində deyil, həm də onların gözəllik və dəyərini artıran kəsmə və cilalama texnikalarında özünü göstərirdi.
Müasir dövrdə də cavahirçilər mövcuddur, lakin onların fəaliyyət sahəsi genişlənib. Artıq yalnız qiymətli daşlarla deyil, həmçinin yarım qiymətli daşlarla, müxtəlif materiallarla hazırlanan zinət əşyaları ilə də məşğul olurlar. Bəziləri özəl emalatxanalarda işləyir, bəziləri isə mağazalarda müştərilərə xidmət göstərir. Lakin ənənəvi olaraq, bir cavahirçi olmaq, səbr, dəqiqlik, gözəl zövq və zinət əşyalarının tarixinə və texnologiyasına dair geniş biliklər tələb edir.
Beləliklə, "cavahirçi" sözü sadəcə bir peşə adı deyil, uzun illər ərzində formalaşmış incə bir sənətin, dəqiqlik və zərifliyin ifadəsidir. Bu sözün arxasında sənətkarlıq, incəlik, dəyər və tarixin qovuşması dayanır.