Camışçı sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində sadəcə "camişçılıq mütəxəssisi" və ya "camiş saxlamaqla, camışçılıqla məşğul olan adam" kimi izah olunsa da, bu tərif onun zəngin mənasını tam əks etdirmir. Əslində, "camişçı" termini sadə bir peşə adı olmaqdan daha çox, bir həyat tərzi, bir mədəniyyət elementini, hətta bir qədər də poetik bir imici özündə ehtiva edir.
Bir camışçı sadəcə heyvan saxlayan bir adam deyil. O, camışın hər bir ehtiyacını, xüsusiyyətini, xasiyyətini dərindən bilən, onunla ünsiyyət qura bilən, ona hörmət və məhəbbət bəsləyən bir insandır. Camışın sağlamlığı, qidalanması, çoxalması, onun əməyinin səmərəli istifadəsi – bütün bunlar camışçının məsuliyyət dairəsinə daxildir. O, illər boyu topladığı təcrübə və bilikləri sayəsində camışçılıq sənətinin incəliklərinə yiyələnmiş, bu sahədə ixtisaslaşmış bir mütəxəssisdir.
Kənd həyatının ayrılmaz hissəsi olan camışçı, əməksevərliyi, səbrliyi və təbiətlə ahəngdarlığı ilə seçilir. O, əcdadlarından miras qalan ənənələri qoruyub saxlayır və gələcək nəsillərə ötürür. Camışçılıq sadəcə iqtisadi bir fəaliyyət deyil, eyni zamanda bir mədəni irsi də təmsil edir. Beləliklə, "camişçı" termini arxasında qədim ənənələri, əməksevərliyi, təbiətlə bağlılığı və bir mədəniyyət daşıyıcısı obrazını ehtiva edir.
Bu günkü dünyada texnologiyanın sürətli inkişafı ilə camışçılığın əhəmiyyəti azalsa da, "camişçı" obrazı öz poetik cazibəsini qoruyub saxlayır. O, təbiətlə harmoniyada yaşayan, sadəliyi və əməksevərliyi ilə örnək olan bir insan tipinin simvoludur.