Butaforiya sözü, teatr sənətinin ayrılmaz hissəsi olan və tamaşanın vizual tərəfini formalaşdıran əşyaları, dekorasiyaları, rekvizitləri ifadə edir. İtalyanca mənşəli olan bu termin, səhnədəki əşyaların həqiqi olmasına ehtiyac olmadan, tamaşaçıya gerçək təəssüratı yaratmaq üçün istifadə olunan hər şeyi əhatə edir. Butaforiya sadəcə əşyaların özündən deyil, həm də onların səhnədəki yerləşdirilməsindən, işıqlandırılmasından və bütövlükdə səhnə dizaynından asılı olaraq dəyişən bir anlayışdır.
Butaforiya əşyaları, tamaşanın mövzusu və atmosferini yaradan vacib elementlərdir. Məsələn, qədim bir sarayın səhnəsi üçün istifadə olunan sütunlar, taxtlar və ya müasir bir mənzilin səhnəsi üçün istifadə olunan mebellər butaforiya hesab olunur. Bu əşyalar həqiqi ola bilməzlər, amma tamaşaçıya real bir mühit təəssüratı yaratmaq üçün kifayət qədər real görünməlidirlər. Hətta bir fincan çay və ya bir kitab belə, səhnənin kontekstində butaforiya elementləri olaraq qəbul edilə bilər.
Lüğətdə göstərilən ikinci məna, yəni "zahiri bəzək, bərbəzək, saxta cah-calal" məcazi mənası, butaforiyanın vizual təsir gücünün metaforik istifadəsidir. Bu mənada butaforiya, gerçəklikdən uzaq, yalnız görünüşə yönəlmiş, iç boş olan və saxta olan hər şeyi ifadə edir. Məsələn, "Onun var-dövləti sadəcə butaforiyadır, əslində heç nəyə malik deyil" cümləsində butaforiya sözü, zahiri görünüşün arxasındakı boşluğu, saxtağı və yalanı ifadə edir.
Beləliklə, butaforiya sözü, həm teatr sənətinin texniki bir terminidir, həm də həyatın müxtəlif sahələrində saxtakarlığı, görünüşçülüyü və zahiri cah-calalı ifadə etmək üçün istifadə olunan məcazi bir ifadədir. Bu iki mənanın bir-birindən fərqli olmasına baxmayaraq, hər ikisi də butaforiyanın əsas xüsusiyyəti olan "görünüşün gerçəkliyi" anlayışı ətrafında formalaşır.