Bunca sözü Azərbaycan dilində zərf kimi işlənir və "bu qədər", "bu dərəcədə", "beləliklə" mənalarını verir. Sadəcə "bu qədər" demək kifayət etməyən, miqdarın və ya dərəcənin çoxluğunu, bəzən də həddini aşmasını vurğulayan bir ifadədir. "Bunca" sözü, sadə say ədədinin ifadə etdiyindən daha çox emosional rəng daşıyır; həcmdən daha çox duyğunu, təəssüratı ifadə edir.
Misal üçün, "Bunca əziyyət çəkdikdən sonra nəhayət məqsədimizə çatdıq" cümləsində "bunca" sözü yalnız əziyyətin miqdarını deyil, həm də onun çətinliyini, uzun müddətini və bunun nəticəsində duyulan yorulmanı, rahatlamağı da ifadə edir. Sadəcə "bu qədər əziyyət" demək, cümlənin ifadə etdiyi duyğuları tam əks etdirə bilməzdi.
Füzuli şeirlərindəki istifadəsi də bunu təsdiq edir: "Bunca cəfalərin görüb ol binəva könül..." misrasında "bunca" sözü, yalnız sayı deyil, könülün çəkdiyi cəfaların miqdarının çoxluğunu, ağırlığını və bu ağırlıq altında qalan könülün vəziyyətini də ifadə edir. Sözün bu kontekstdəki istifadəsi, sadə bir miqdar göstəricisindən daha çox, şairin daxili dünyasının, duyğularının ifadə vasitəsidir.
Beləliklə, "bunca" sözü sadə bir zərf olmaqdan daha geniş məna daşıyır və nitqin ifadəliliyinə, emosionallığına əhəmiyyətli dərəcədə töhfə verir. O, yalnız bir miqdarı deyil, həm də o miqdarın yaradıb yaratdığı təəssüratı, duyğunu ifadə etmək üçün istifadə olunan ifadəli bir sözdür.