Boşandırma sözü, "boşandırmaq" fellərinin isim halından əmələ gəlmişdir və əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci və daha geniş yayılmış mənası nikahın pozulması, evliliyinin bitirilməsi deməkdir. Bu mənada boşandırma, qanuni və ya dini prosedurlar vasitəsilə həyat yoldaşlarının bir-birlərindən ayrılması, əvvəlki nikah bağının pozulması və yeni bir həyat mərhələsinə başlanılması deməkdir. Boşandırma qərarı ya qarşılıqlı razılıqla, ya da məhkəmə qərarı ilə verilə bilər və bununla bağlı müxtəlif hüquqi və sosial nəticələr yaranır.
İkinci mənada isə boşandırma, daha geniş və metaforik bir məna daşıyır. Bu mənada bir şeydən, bir kimdənsə azad olma, qurtulma, ayrılma kimi başa düşülür. Məsələn, “problemlərdən boşandırmaq”, “əzab-əziyyətdən boşandırmaq”, “qorxulardan boşandırmaq” kimi ifadələrdə boşandırma, insanı müəyyən bir yükdən, çətinlikdən, narahatlıqdan azad etmək, rahatlama təmin etmək mənasını verir. Bu mənada, boşandırma, ruhi bir azadlıq və rahatlama vəziyyəti ifadə edir. Bu məna, birinci mənaya nisbətən daha az istifadə olunsa da, dilin zənginliyini əks etdirir və məcazlı ifadələrin tərkibində tez-tez rast gəlinir.
Ümumiyyətlə, boşandırma sözü, həm hüquqi, həm də məcazi kontekstdə istifadə olunan, həyatın müxtəlif sahələrində əhəmiyyətli rol oynayan bir sözdür. Onun mənasının dərk edilməsi, həm sosial, həm də fərdi səviyyədə vacibdir. Boşandırmanın arxasında duran səbəblər, hüquqi prosesləri və sosial nəticələri, eləcə də insanın həyatındakı rolunu anlamaq, bu sözün daha dərindən dərk edilməsinə imkan verir.