Bitərbiyət sözü köhnə Azərbaycan dilində də işlənmiş bir termindir və müasir Azərbaycan dilindəki "bitərbiyə" sözünün sinonimi kimi qəbul edilə bilər. Lakin, sadəcə "tərbiyəsizliyi" ifadə etməkdən daha geniş mənaya malikdir. Bitərbiyət, sadəcə davranış qaydalarına riayət etməməkdən daha çox, əxlaqi, intellektual və hətta bəzən fiziki cəhətdən qüsurlu, natamam olmağı ifadə edir. Belə şəxs, tərbiyəsizliyinin yanında, həm də bilik və bacarıqdan məhrumdur; özünü inkişaf etdirməyib.
S.Ə.Şirvani'nin "Elmsiz kimsənə hünərsizdir; Elmi-bitərbiyət səmərsizdir" misalında olduğu kimi, bitərbiyət elmin, biliyin, bacarığın olmaması ilə sıx bağlıdır. Yəni, bitərbiyətli şəxs yalnız tərbiyəsiz deyil, eyni zamanda bilik və bacarıqdan məhrum, inkişaf etməmiş bir fərddir. Onun həyatda səmərəli olması şübhə altındadır, çünki həm əxlaqi, həm də praktiki cəhətdən qüsurlu olmaq həyatda müvəffəqiyyətə nail olmağı çətinləşdirir.
Müasir dövrdə "bitərbiyə" sözü daha çox davranışla bağlı istifadə olunsa da, "bitərbiyət" sözü köhnə mənasını qoruyaraq, daha geniş bir mənzərəni əhatə edir. Bu söz, insanın həm daxili, həm də xarici aləmlə uyğunlaşma qabiliyyətinin olmamasını, natamam və qüsurlu olmasını ifadə edir. Bu baxımdan, "bitərbiyət" sözü, sadə bir etiketdən daha çox, insan potensialının həyata keçirilməməsinin və ya mümkünlüyünün olmamasının bir göstəricisidir.