Biqeyrətlik, qeyrətin olmaması və ya zəifliyi kimi təyin oluna bilər. Sadəcə "qeyrətsizlik" sözünün sinonimi olmaqdan daha geniş bir mənaya malikdir. Qeyrət, ümumiyyətlə, özünə, ailəsinə, millətinə və ya müqəddəs saydığı dəyərlərinə bağlılıq, qoruma hissi və şərəf duyğusu kimi başa düşülür. Ona görə də, biqeyrətlik bu hisslərin olmaması, zəifliyi və ya onların əskikliyi ilə nəticələnən davranışları əhatə edir.
Biqeyrətlik, fərdin özünə və ətrafındakılara qarşı məsuliyyət hissini itirməsi ilə səciyyələnir. Bu, passivlik, laqeydlik, başqalarının hüquqlarını və ləyaqətini görməməzlikdən gəlmə, ədalətsizliyə qarşı susmaq kimi müxtəlif formalarda özünü göstərə bilər. Məsələn, biqeyrət bir şəxs ailə üzvlərinin haqlı tələblərinə laqeyd yanaşa bilər, ya da millətinin namusuna toxunan hərəkətlərə göz yumaraq susa bilər. Həmçinin, biqeyrətlik, özünə və bacarıqlarına inamın olmaması, öz potensialını reallaşdırmaq üçün zəruri səyləri göstərməmək kimi şəxsi səviyyədə də özünü büruzə verə bilər.
Biqeyrətliyin səbəbləri müxtəlif ola bilər. Bu, psixoloji faktorlarla, tərbiyənin xüsusiyyətləri ilə, ictimai-mədəni mühitin təsiri ilə, hətta bəzi hallarda genetik amillərlə də əlaqədar ola bilər. Ancaq ümumi olaraq, biqeyrətlik fərdin və cəmiyyətin sağlam inkişafına mane olan mənfi bir xüsusiyyətdir. Biqeyrətliyin aradan qaldırılması üçün təhsil, tərbiyə və ictimai maarifləndirmənin rolu xüsusilə önəmlidir. Bu, əxlaqi dəyərlərə olan bağlılığın artırılması, məsuliyyət hissinin inkişaf etdirilməsi və özünə və ətrafına hörmət hissinin aşılanması yolu ilə mümkün ola bilər.