Bəsirətsizlik, ən sadə təriflə, gələcəyi görməmək, öncədən dərk etməmək, uzaqgörənlikdən məhrum olmaqdır. Lakin bu sadə tərif, bəsirətsizliyin dərinliyini, çoxşaxəliliyini tam əks etdirmir. Bəsirət, sadəcə gələcəyin proqnozlaşdırılması deyil, həm də ətraf aləmi, hadisələri, insanların niyyətini dəqiq dərk etmək, dərindən anlayış qazanmaq qabiliyyətidir. Bəsirətsizlik isə bu qabiliyyətin olmaması, ya da zəif inkişaf etmiş olması deməkdir. Bu, həm qısamüddətli, həm də uzunmüddətli planlaşdırmada problemlər yaradır, insanı yanlış qərarlara, səhvlərə sürükləyir.
Bəsirətsiz insan hadisələrə səthi yanaşır, əsas səbəb-nəticə əlaqələrini görməkdə çətinlik çəkir. O, manipulyasiyalara, aldadıcı oyunlara daha asanlıqla məruz qalır, çünki baş verənlərin arxasında gizlənən həqiqəti dərk edə bilmir. Tarix boyu bəsirətsizliyin nəticəsi olaraq çoxlu sayda fəlakət, ədalətsizlik və əziyyət baş vermişdir. Mətndə qeyd olunduğu kimi, avamın aldadılması, fitnələrin yaranması, məhz insanların bəsirətsizliyindən və mərifətsizliyindən qaynaqlanır. Bu, cəmiyyətin inkişafına mane olan ciddi bir əngəldir.
Bəsirətsizliyin səbəbləri müxtəlifdir: zəif təhsil, tənqidi düşüncənin olmaması, qərəzlilik, qorxu, tənbəllik, özünəinamın olmaması və s. Bəsirətli olmaq üçün isə daimi öyrənmə, təhlil etmə, fərqli baxış bucaqlarından hadisələrə yanaşma, həqiqəti axtarma, özünü inkişaf etdirmə vacibdir. Bəsirətlilik, həyatda müvəffəqiyyətə aparan vacib bir keyfiyyətdir, bəsirətsizlik isə bir çox problemin köküdür.