Bəsarət sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində “bax bəsirət” kimi izah olunur. Ancaq bu izah qısadır və sözün əhatə etdiyi mənaların hamısını əks etdirmir. Bəsarət, sadəcə “bəsirət”in sinonimi deyil, daha çox daxili görmə qabiliyyəti, həqiqəti dərk etmək, gizli mənaları sezə bilmək qabiliyyəti, ruhən aydınlıq və kəşf mənasını özündə ehtiva edir. Bu, zehni kəskinlik və dərketmə qabiliyyətinin ən yüksək səviyyəsidir, həm də intuitiv anlayış və qavrayışla əlaqəlidir. Bəsarətli insan ətrafındakı hadisələri dərinliklə anlaya bilir, gizli niyyətləri və gələcək hadisələri sezmək qabiliyyətinə malikdir.
“Bəsarəti bağlı olmaq” ifadəsi isə, tam əks mənanı bildirir. Bu, həqiqəti görməmək, gerçəkliyi dərk etməmək, baş verən hadisələri yanlış şərh etmək, səhv qərarlar vermək deməkdir. Bu, sadəcə gözlərin bağlı olması yox, daha çox daxili bir korluq, ruhani cəhətdən açıq olmağın olmamasıdır. Bəsarətin bağlı olması, özünü aldatma, başqalarının təsirinə düşmə, həqiqətdən qaçıb qaçmaq, fikirlərinə və qərarlarına əsas verən əsasları görməmək kimi hallarla ifadə oluna bilər. Belə insanlar yalnız səthdə olanları görərək, gerçəkliyin dərinliklərinə nüfuz edə bilmirlər.
Beləliklə, bəsarət və onun bağlı olması arasındakı fərq, həqiqəti görmə və görməmək, dərk etmə və etməmək arasında duran nəhəng fərqi özündə əks etdirir. Biri ağıl və dərketmənin zirvəsi, digəri isə ruhən korluq və gerçəkliyi qavramamaqdır. Bu iki anlayış bir-birinə tamamilə zidd olan iki fərqli dünya görüşünü əks etdirir.