Mənası: Ləhcəlik, tələffüzlük; dilin müxtəlif bölgələrdə və sosial qruplarda özünəməxsus xüsusiyyətlərə malik olması.
Sinonimləri:
- Ləhcəlik – Mənası: Müəyyən ərazidə, sosial qrupda danışılan dilin özünəməxsus xüsusiyyətləri.
Nümunə: Onun danışığında güclü ləhcəlik hiss olunurdu. - Tələffüzlük – Mənası: Sözlərin və ifadələrin səsləndirilməsindəki fərqlər.
Nümunə: Şivəlilikdə əsasən tələffüzlük üzə çıxır. - Dialektizm – Mənası: Müəyyən dialektə məxsus olan söz və ifadələr.
Nümunə: Onun danışığında bir çox dialektizmlər var idi.
Qeyd: "Şivəlilik", "ləhcəlik", "tələffüzlük" və "dialektizm" sözləri kontekstdən asılı olaraq bir-birinin əvəzinə işlənə bilsə də, məna çalarlarında kiçik fərqlər ola bilər. Məsələn, "tələffüzlük" daha çox səs xüsusiyyətlərinə diqqət çəkir, "dialektizm" isə daha çox leksik xüsusiyyətləri əhatə edir.