Suadağ
Mənası: Suadağ sözü, suvarılan, suvarma üçün əlverişli, sulu yer, höyüş yer mənalarında işlənir. Dialekt və şivələrdə, əsasən suyun bol olduğu, bitkilərin sulu olduğu ərazilər üçün istifadə olunur. "Suvat", "su" (həmçinin "suat" kimi işlənən variantı ilə) sözləri ilə qohumluğu vardır.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası türk dillərindən gəlir. "Su" sözünün "su" (su) və "-adağ" (dağ, yüksəklik, təpə kimi mənaları olan bir morfem ola bilər. Ancaq "adağ" əvəzinə "vadağ" (qədim türk dillərində geniş yayılmış "-dağ" morfemi ilə "va-" (su ilə əlaqəli bir morfem)) kimi bir variant da mümkündür. Suvadaq formasının "suv-a-maq", "suv-a-t-maq" felləri ilə əlaqəsi vardır. Bu da suvarılan, sulu yer mənasını daha da dəqiqləşdirir. Sözün əsl kökü “suvadaq” olub, zaman keçdikcə fonetik dəyişikliyə uğrayaraq indiki formasını almışdır. Bəzi dialektlərdə höyüş (sulu) yer üçün də işlədilir.