Höcət Mənası: Tərs, kəc, inad. Sinonimləri: Tərs – Mənası: Əks istiqamətli, əks tərəfdə olan. Nümunə: O, hər şeyə tərs baxırdı. Kəc – Mənası: Düz olmayan, əyri, əyri-üyrü. Nümunə: Yol kəc idi, ...

Höcətli Mənası: Tərs, əyri, kəc, əyri-üyrü. Sinonimləri: Tərs – Mənası: Əks istiqamətli, əks tərəfli.Nümunə: O, tərs bir insan idi, hər şeyə əks reaksiya verirdi. Kəc – Mənası: Əyri, büyrüklü, ...

Mənası: Mübahisəli, çəkişikli, münaqişəli, fikir ayrılığına səbəb olan. Sinonimləri: Mübahisəli – Mənası: Mübahisəyə, fikir ayrılığına səbəb olan. Nümunə: Mübahisəli məsələni həll etmək üçün uzun ...

Mənası: Tərslik, kəclik, inadkarlıq göstərmək, öz fikrində israr etmək. Sinonimləri: Tərslik – Mənası: İnadkarlıq, özbaşnalıq, qəbul edilmiş qaydalara tabe olmaq istəməmək. Nümunə: Onun tərsliyi h...

Höcətləşmə Mənası: Mübahisə etmək, fikir ayrılığını sübutlarla izah etmək, bir-birinə qarşı arqumentlər irəli sürmək. Sinonimləri: Mübahisə – Mənası: Fikir ayrılığı, qarşıdurma, rəqabət. Nümunə: ...

Höcətləşmə Mənası: Deyişmə, sözləşmə, razılaşma əldə etmək üçün müzakirə və mübahisə. Sinonimləri: Sözləşmə – Mənası: Qarşılıqlı razılaşma, anlaşma əldə edilməsi. Nümunə: Onlar uzun sözləşmədən s...

Mənası: Mübahisə, fikir ayrılığı zamanı sübutlarla, dəlillərlə öz fikrini əsaslandırmaq, haqlı olduğunu göstərmək. Sinonimləri: Mərcləşmə – Mənası: Dəlillər, sübutlar əsasında mübahisə aparmaq, ha...

Mənası: Məclisdə, iclasda və ya müzakirədə öz fikirlərini, mövqeyini sübut etmək üçün dəlillər, arqumentlər irəli sürmək; mübahisə etmək, fikir ayrılığını müzakirə yolu ilə həll etməyə çalışmaq. Sino...

Höcətləşmək Mənası: Mübahisə etmək, fikirlərini əsaslandırmaq üçün dəlillər gətirmək, çəkişmək. Sinonimləri: Mübahisələşmək – Mənası: Bir-biri ilə fikir ayrılığına düşmək, mübahisə etmək....

Mənası: Mübahisə etmək, fikir ayrılığını müzakirə yolu ilə həll etməyə çalışmaq, dəlillərlə öz fikrini sübut etməyə çalışmaq. Sinonimləri: Sözləşmək – Mənası: Bir-biri ilə danışıq yolu ilə razılaş...

Mənası: Sərəncam, əmr, buyruq, qərar. Sinonimləri: Sərəncam – Mənası: Rəsmi qərar, əmr. Nümunə: Nazirin sərəncamı ilə yeni bir qanun qəbul edildi. Əmr – Mənası: İcra edilməsi vacib olan buyruq. ...

Hökmdar Mənası: Ölkəni, ərazini idarə edən şəxs; hakim, padşah. Sinonimləri: Hakim – Mənası: İdarə edən, hökm sürən şəxs. Nümunə: Ədalətli hakim xalqın hörmətini qazanmışdı. Padşah – Mənası: Mo...

Hökmdarlıq Mənası: Hakimlik, padşahlıq, bir ərazi və ya xalq üzərində hakimiyyət. Sinonimləri: Hakimlik – Mənası: Bir ərazi və ya xalq üzərində ali hakimiyyət. Nümunə: Onun uzun illər hak...

Mənası: Sərəncamlı, əmrli, göstərişli olan. Sinonimləri: Sərəncamlı – Mənası: Sərəncam verən, sərəncam sahibi olan.Nümunə: Hökmlü, sərəncamlı bir sərkərdə ordusunu qələbəyə aparırdı. Əmrli – Mən...

Hökmran Mənası: Hakim, ali hakimiyyətə malik olan şəxs, əsas gücə sahib olan. Sinonimləri: Hakim – Mənası: Qanunları tətbiq edən, qərar verən şəxs.Nümunə: Hakim ədalətli qərar verdi. ...