Vədəxilaf (ər. vəˈdə + xilaf) sifət və zərf kimi işlənən bir söz olub, "vədəsinə əməl etməyən", "söz verib vaxtında yerinə yetirməyən", "boynuna götürdüyü işi vaxtında görməyən" mənalarını verir. Ərəb mənşəli "vədə" (وعد) sözü "vəd", "söz", "vədə" mənalarını ifadə edir. "Xilaf" (خلاف) isə "əksinə", "zidd", "uyğunsuz" mənalarında işlənir. Beləliklə, vədəxilaf sözü, etimoloji baxımdan "vədəyə zidd olan", "vəddə xilaf olan" kimi tərcümə oluna bilər.
Sözün sifət kimi işlənməsinə nümunə: "O, vədəxilaf bir insandı; hər dəfə verdiyi sözü pozurdu." Bu cümlədə vədəxilaf sifəti, insanın xarakterini təsvir edir və onun vədələrinə əməl etməməsini vurğulayır.
Zərf kimi istifadəsi isə belədir: "Vədəxilaf hərəkət etməsi nəticəsində layihə gecikdi." Bu cümlədə vədəxilaf zərfi, hərəkətin vədədən kənarda olduğunu, vaxtında yerinə yetirilmədiyini bildirir. "Vədəxilaf işləmək" deyimi də məhz bu mənada işlənir, yəni vaxtında işini yerinə yetirməmək.
Vədəxilaf sözü, ümumiyyətlə, mənfi bir kontekstdə istifadə olunur və bir insanın etibarsızlığını, sözünün üstündə durmamasını ifadə edir. Söz, həm insanlara, həm də hadisələrə aid olaraq işlənə bilər. Məsələn, "vədəxilaf bir qərar", "vədəxilaf bir addım" kimi ifadələr də istifadə oluna bilər.
Qısaca desək, vədəxilaf sözü, bir insanın və ya hadisənin vədəsinə əməl etməməsini, vaxtında yerinə yetirilməməsini bildirən, əsasən mənfi bir məna kəsb edən bir söz olaraq təyin oluna bilər.