Şərmsiz sifəti, əsasən mənfi bir keyfiyyəti ifadə edərək, insanın utanma, qorxu, həya və ya ehtiram hisslərindən məhrum olduğunu bildirir. Lüğətlərdə verilən "abırsız", "həyasız", "utanmaz" sinonimləri bu mənanı tam əhatə etsə də, şərmsiz sözünün daha geniş kontekstdə işlənmə imkanı vardır. "Abırsız" daha çox ictimai qəbul olunan norma və qaydaları pozma ilə, "həyasız" əxlaqi və cinsi davranışla, "utanmaz" isə öz hərəkətlərinin nəticələrindən qorxmamaqla bağlıdır. Şərmsiz isə bu üçünün ümumi mənasını özündə cəmləşdirməklə yanaşı, həm də daha geniş, daha çox özünü nəzarətdə saxlamama, məsuliyyətsizlik və hörmətsizlik hissini də ifadə edə bilər.
Məsələn, verilən nümunə cümləsində ("Sizin əndamınıza piltə qoyulsun, ay şərmsiz, həyasız şəhər qızları") "şərmsiz" sözü daha çox həyasızlıq və əxlaqsızlığı ifadə edir, anlaşılmazlıq yaradan davranışların ifadəsi olaraq işlənir. Lakin, fərqli kontekstdə, məsələn, "Şərmsizcəsinə yalan danışırdı" cümləsində, söz daha çox utanmadan, özünü əsla gizlətmədən yalan danışma mənasını verir. Beləliklə, "şərmsiz" sözünün mənası cümledeki yeri və işlənmə üslubundan asılı olaraq dəyişir.
Etimoloji baxımdan, "şərm" kökü "utanmaq", "qorxmaq", "hörmət etmək" mənalarını özündə ehtiva edir. "-siz" əlavəsi isə mənasını inkar edərək, bu hisslərin olmamasını bildirir. Yəni, "şərmsiz" sözü, "şərm" hissini tamamilə itirmiş şəxsi xarakterizə edir.
Nəticə etibarilə, "şərmsiz" sözü abırsızlıq, həyasızlıq və utanmazlıq mənalarını ifadə edən qüvvətli mənfi bir sifət olub, cümle daxilində istifadəsindən asılı olaraq, daha geniş bir məna çalarına malik ola bilər.