Şeypur (ərəbcədən gəlmişdir, kökü "şəfər" - "əyri, əyilmiş" sözüdür) - əyri və ya düz boru şəklində hazırlanmış, ağız vasitəsilə səs çıxarılan musiqi və ya siqnal alətidir. Tarixən müxtəlif mədəniyyətlərdə hərbi, dini və ya mərasim məqsədləri üçün istifadə olunmuşdur. Şeypurun səsi, onun ölçüləri və formasından asılı olaraq, dəyişkən olur; həm dərin, həm də yüksək səslər çıxarmağa imkan verir. Əsasən mis, gümüş və ya digər metallardan hazırlanır, bəzən isə ağacdan da hazırlana bilir.
Şeypurun mənası kontekstdən asılı olaraq müxtəlif şəkillərdə işlənə bilər. Məsələn, hərbi kontekstdə şeypur hərbi əmrlərin verilməsi, hücumun və ya geri çəkilmənin elan edilməsi üçün istifadə olunan bir siqnal aləti kimi başa düşülür. "Bayraq çadırdan çıxarıldığı zaman şeypur səsləri ucaldı" cümləsində şeypur qələbəni, başlanğıcı və ya əhəmiyyətli bir hadisəni elan edən bir simvol kimi təsvir edilir. Dini kontekstdə isə şeypur mərasimlərdə, ibadətlərdə, ya da xüsusi günlərdə istifadə oluna bilər. Beləliklə, şeypurun mənası sadəcə bir musiqi aləti olmaqdan kənara çıxaraq, tarixi, mədəni və dini əhəmiyyət kəsb edir.
Müasir Azərbaycan dilində şeypur sözü əsasən köhnəlməkdə olan bir sözdür və daha çox tarixi və ədəbi mətnlərdə rast gəlinir. Ədəbiyyatda şəxsiyyətə, hadisəyə və ya ideyaya diqqət çəkmək, həyəcanı və ya əzəməti ifadə etmək üçün metaforik mənada da işlənə bilər. Məsələn, "Onun sözləri şeypur kimi ürəyimdə yankılandı" cümləsində şeypur sözü güclü təsiri ifadə edir.
Qısacası, şeypur yalnız bir musiqi aləti deyil, həm də tarixi, mədəni və simvolik yükləmləri olan, müxtəlif mənalarda işlənə bilən bir sözdür.