Şeşli sifəti, əsasən "içində şeşi olan" mənasını ifadə etsə də, daha geniş və dəqiq şəkildə "səthində və ya daxilində uzununa uzanan, paralel xətlər, yivlər və ya girintilər olan" kimi tərif edilə bilər. Bu xətlər müxtəlif formalarda ola bilər: dərin və ya səthi, hamar və ya kəskin, sıx və ya seyrək yerləşmiş. Şeşli sözünün əsas mənası, bu xətlərin obyektin funksional xüsusiyyətlərinə təsir etməsidir – məsələn, sürtünməni artırmaq, yapışmanı təmin etmək və ya möhkəmliyi yüksəltmək.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "şeş" kökündən törədiyini görərik. "Şeş" sözü öz növbəsində, "yiv", "xır", "çızıq" kimi mənaları ehtiva edir və qədim türk dillərindən miras qalmış bir leksik vahiddir. "Şeşli" sözünün istifadəsində obyektin materialı da vacib rol oynayır. Məsələn, "şeşli lülə" deyərkən, lülənin iç səthindəki spiral şəkilli yivləri nəzərdə tuturuq ki, bu yivlər güllənin daha dəqiq hərəkət etməsini təmin edir.
Fərqli cümlələrdə "şeşli" sözünün necə işləndiyinə baxaq:
- Şeşli lülə daha dəqiq atəş açmağa imkan verir.
- Taxta parçası şeşli idi, yəni səthində dərin yivlər vardı.
- Şeşli qayalar dağ yamacında təhlükəli görünürdü.
- Metal konstruksiyanın şeşli səthi yaxşı yapışma təmin edirdi.
Gördüyümüz kimi, "şeşli" sifəti müxtəlif materiallara və səthlərə tətbiq oluna bilər və hər halda obyektin xarakterik xüsusiyyətini - səthindəki uzununa uzanan xətləri ifadə edir. Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq dəqiqləşir.