Şaşka sözü rus dilindən (шашка) keçmişdir və əsasən uzunluğu, əyriliyi və ucu iti olan, kəsici bir soyuq silahı bildirir. Lüğətlərdəki "azca əyri" ifadəsi, şaşkaların tam düz olmaması və bıçaq kimi düz bir kəsici kənar əvəzinə, müəyyən qədər əyri olması mənasını verir. Bu əyrilik, silahın yaxın döyüşdə daha effektiv istifadəsinə kömək edirdi. Şaşkaların ucu isə həmişə iti və şiş olurdu ki, dərin və ağır yaralar açsın.
Şaşkaların uzunluğu da müxtəlif ola bilirdi, ancaq ümumilikdə qılınclara nisbətən daha qısa idi. Bu da onu süvari döyüşləri üçün daha əlverişli edirdi. Qılıncdan fərqli olaraq, şaşka daha çox yaxın məsafəli döyüşlərdə effektiv idi. Qeyd etmək lazımdır ki, "şaşka" termini müxtəlif tarixi dövrlərdə və müxtəlif ordularda bir qədər fərqli formalarda və ölçülərdə olan silahları ifadə edə bilərdi.
Cümlədə istifadəsinə misal olaraq: "Kazak zabiti şaşkasanı qınından çıxardı və düşmənə hücum etdi." və ya "Qəhrəman əsgər şaşkasanı taxmış, döyüşə hazır vəziyyətdə idi." kimi nümunələr göstərmək olar. Bu cümlələrdə "şaşka taxmaq" ifadəsi silahı bədənə bağlamaq, hər an istifadəyə hazır olmaq mənasını verir. Verilən misal cümlədəki "Zadeyi-Hacı Məlik tazə kvartalni olub; Belinin üstə asıbdır bir uz" hissəsi isə, şaşkasanın geyimə necə taxıldığını, beləcə silahın daima əl-çatan olduğunu göstərir.
Ümumiyyətlə, "şaşka" sözü rus hərbi mədəniyyəti ilə sıx bağlıdır və bu silahın tarixi və istifadəsinin öyrənilməsi həm hərbi tarix, həm də mədəniyyət tarixi baxımından əhəmiyyətlidir. Sözün leksik mənasının dəqiq anlaşılması, onun tarixi kontekstini nəzərə almaqla mümkündür.