Şarıl-şarıl: Bu zərf, suların və ya digər mayelərin səs çıxararaq axması, hərəkət etməsi mənasını bildirir. Sözün əsasında "şarılma" feli yatır. "Şarılma"nın özü də səs çıxararaq sürüşmə, axma, tökülmə kimi hərəkətləri ifadə edir. "Şarıl-şarıl" isə bu hərəkətin təkrarlanan, davamlı və intensivliyini vurğulayan bir təkrar söz birləşməsidir. Səsin xarakterini, tezliyini və axının həcmini ifadə edir. "Şarılma"nın etimologiyası türk dillərindəki köklərə dayanır və səs ilə əlaqədar hərəkətləri ifadə edən köklərlə bağlıdır. Sözün tərkibindəki "şar-" hissəsi, həmçinin "şırıldamaq" felinə semantik olaraq yaxındır və suyun sürətli, səs çıxararaq axmasını təsvir edir.
İstifadə nümunələri: "Şarıl-şarıl" zərfi, əsasən təbiət hadisələrini təsvir edərkən işlənir. Məsələn:
- Yağış şarıl-şarıl yağır.
- Çay şarıl-şarıl axır.
- Şəlalənin suları şarıl-şarıl aşağı düşürdü.
- Qar şarıl-şarıl əriyirdi.
Bu cümlələrdə "şarıl-şarıl" sözü, suların və ya qarın axma və ya ərimə hərəkətinin səsini və sürətini daha canlı və təsirli şəkildə ifadə edir. "Şarıl-şarıl" sözünün sinonimləri arasında "şırıl-şırıl", "tökül-tökül", "şırıltılı" kimi sözlər göstərilə bilər, lakin hər birinin özünəməxsus məna çalarları vardır. "Şarıl-şarıl" daha çox sürətli, davamlı və intensiv bir axını ifadə edir.
Qeyd etmək lazımdır ki, "şarıl-şarıl" sözünün istifadəsi əsasən poetik üslubda, təsviri yazılarda daha çox rast gəlinir. Gündəlik danışığa nisbətən ədəbi dilə daha uyğundur.