Şair sözü ərəb mənşəlidir (شاعر - šāʿir). Əsas mənası "şeir söyləyən və ya yazan şəxs"dir. Lakin bu tərif, şairin fəaliyyətini sadəcə şeir yazmaq və ya söyləməklə məhdudlaşdırır. Daha geniş və dəqiq bir tərif vermək üçün şairin yaradıcılıq qabiliyyətinə, dil ustalığına, obrazlı düşüncəsinə, estetik zövqünə və duyğularının ifadə gücünə vurğu etmək lazımdır. Beləliklə, şair şeir janrında əsərlər yaradan, dilin ifadə imkanlarından sərbəst istifadə edərək duyğu və fikirlərini bədii vasitələrlə ifadə edən, mürəkkəb və çoxşaxəli daxili aləmi olan yaradıcı şəxsiyyətdir.
Şairin şeir yazmaq və söyləmək qabiliyyəti sadəcə bir bacarıq deyil, həm də təbiətinə, dünyanı qavrama qabiliyyətinə, yaradıcı təfəkkürünə bağlıdır. O, müşahidə qabiliyyəti yüksək, estetik zövqü inkişaf etmiş, duyğularını dərin yaşayan və bunları dil vasitəsilə ifadə edə bilən bir şəxsiyyətdir. Şeirin bədii vasitələrindən (məs., metafora, təşbeh, təkrar, aliterasiya, assonans, ritm, qafiyə və s.) sərbəst istifadə edərək yeni bədii təəssüratlar yaradır və oxucuda, dinləyicidə müxtəlif emosional və intellektual təsirlər doğurur.
Şairin yaradıcılığı müxtəlif janrlarda və üslublarda özünü göstərə bilər: lirika, epika, dramatik əsərlər, satira, fəlsəfi şeirlər və s. Misal üçün, Sabir, mətnimizdə göstərildiyi kimi, Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli satirik şairidir. Onun şeirləri cəmiyyətdəki nöqsanları, ədalətsizliyi, riyakarlığı ifşa edir və əsərlərindəki kəskin tənqidi tərzi ilə seçilir. Beləliklə, "şair" sözünün mənası konkret bir janrla məhdudlaşmır, əksinə, şeirin müxtəlif növlərində yaradıcılıq göstərən şəxsi əhatə edir.
Qısaca, "şair" sözü şeir yaradan şəxsi ifadə etməklə yanaşı, onun yaradıcılıq qabiliyyətini, dil ustalığını, duyğularını ifadə etmək bacarığını, həmçinin dünyanı dərk etmək və bunu bədii şəkildə ifadə etmək qabiliyyətini də əhatə edir.