Söyüşkən sözü Azərbaycan dilində geniş yayılmış bir söz olub, əsasən bir insanın davrandığı tərzdən, xüsusilə də dilinin kəskinliyindən və söyüşlərdən istifadə etmə meylinin gücündən bəhs edir. Lüğətlərdə sadəcə "söyüşçü" kimi tərif edilməsi sözün zəngin mənasını tam əks etdirmir. Söyüşkənlik, sadəcə söyüş söyməkdən daha çox mənaya malikdir. Bu, söyüşlərin tez-tez və təsadüfi şəkildə deyilməsi, kobud, hörmətsiz və təhqiredici ifadələrin işlədilməsi deməkdir. Sözün əhatə etdiyi davranışlar həm şifahi, həm də yazılı formada özünü göstərə bilər.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "söyüş" felindən törəmə olduğunu görərik. "Söyüş" sözü öz növbəsində, kökü qədim türk dillərində olan və pisləmə, lənət, nifrət ifadəsi kimi başa düşülən bir kökdən əmələ gəlib. Beləliklə, "söyüşkən" sözü, həmin kökün "kən" şəkilçisi ilə birləşməsindən yaranmışdır və "söyüş deməyə meylli olan" mənasını verir.
Sözün işlənmə sahəsi genişdir. "Bu doqquz yaşında uşaq bütün müəllimləri təngə gətirmişdi" cümləsində olduğu kimi, uşaqların kobudluğunu, qəddarlığını, nizam-intizamsızlığını ifadə etmək üçün işlənə bilər. Eyni zamanda, yetkin insanların da həddindən artıq aqressiv, təhqir edici və hörmətsiz davranışlarını təsvir etmək üçün istifadə olunur. Məsələn: "O, çox söyüşkən bir insandı, hər kəslə dalaşmaqdan çəkinmirdi." Və ya: "Mübahisə zamanı söyüşkən səsinə görə heç kim ona qulaq asmırdı."
Qısacası, "söyüşkən" sözü, sadəcə söyüş söyməyi deyil, həm də ümumiyyətlə kobud, hörmətsiz və aqressiv davranışları, dilinin kəskinliyini ifadə edən bir termindir. Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilər, lakin əsas mahiyyət həmişə kobudluq və hörmətsizlik üzərində qurulur.