Seyrəktüklü sifəti, bir varlığın tüklərinin sıxlıq dərəcəsini ifadə edir. Əsas mənası "tükü seyrək olan", yəni tüklərin bir-birindən aralı, nadir və az sayda olması deməkdir. "Sıx (qalın) olmayan" ifadəsi bu mənanı tamamlayır və əks mənanı (sıxtüklü) vurğulayır.
Lüğətlərdə verilən qısa izahlar bəzən sözün bütün məna çalarlarını əhatə etmir. Seyrəktüklü sözü, əsasən heyvanlar üçün istifadə olunsa da, məcazi mənada da işlənə bilər. Məsələn, "seyrəktüklü meşə" ifadəsi ağacların azlığından, meşənin seyrəkliyindən bəhs edir; bu zaman "tük" məcazi mənada - "ağac" kimi qəbul olunur. Beləliklə, sözün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilir.
Etimalogiyasına gəldikdə, sözün "seyrək" və "tük" sözlərinin birləşməsindən əmələ gəldiyi aşkar görünür. "Seyrək" sözü azlıq, nadirlik mənasını verir, "tük" isə heyvanların və ya bəzi bitkilərin bədən örtüyündəki incə lifləri ifadə edir. Beləliklə, "seyrəktüklü" sözü leksik cəhətdən sadə və anlaşıqlıdır.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
- Pişik seyrəktüklü idi.
- Seyrəktüklü atın yunundan isti palto toxunurdu.
- Seyrəktüklü meşədə günəş şüaları rahatca yerə düşürdü.
- Qışda seyrəktüklü əkin sahələrində bitkilər don vurmuşdu.
Gördüyümüz kimi, "seyrəktüklü" sözü müxtəlif kontekstlərə uyğun olaraq dəqiq və aydın şəkildə istifadə oluna bilir və həm konkret, həm də məcazi mənalarda işlənə bilər.