Sevici sözü Azərbaycan dilində həm isim, həm də sifət kimi işlənən bir sözdür. Lüğətlərdə əsasən "sevən", "vurğun", "aşiq" mənalarında izah olunsa da, daha geniş və dəqiq bir tərif vermək mümkündür. "Sevici" sözü, bir insanın başqa bir insana, bir varlığa və ya bir ideala qarşı duyduğu dərin, səmimi və davamlı sevgi hissinin ifadəsidir. Bu sevgi hissi sadəcə bir anlıq həvəsdən fərqli olaraq, zamanla dərinləşən, inkişaf edən və insanın həyatına təsir edən bir duyğudur.
İsim kimi işləndikdə, "sevici" sözü sevgi duyğusunu yaşayan şəxsi bildirir. Məsələn, "O, həqiqi bir sevici idi" cümləsində "sevici" sözü dərin və səmimi sevgi hissinə sahib bir insanı təsvir edir. Sifət kimi istifadə edildikdə isə, "sevici" sözü sevgi ilə dolu, sevgiyə meylli olanı ifadə edir. Məsələn, "sevici baxışlar", "sevici ürək" ifadələrində olduğu kimi.
Etimoloji baxımdan, "sevici" sözü "sev-" kökünə "-ici" şəkilçisinin artırılması ilə əmələ gəlib. "-ici" şəkilçisi, hərəkət və ya keyfiyyəti ifadə edən sifət əmələ gətirir. Beləliklə, "sevici" sözü "sevən" mənasını daha güclü və təsirli şəkildə ifadə edir. Sadəcə "sevən" sözündən fərqli olaraq, "sevici" sözü daha çox bağlılığı, sədaqəti, həsrəti və ehtiramı əks etdirir.
Verilən nümunə cümləsində ("Oqtay:] Nəhayət, mən [Firəngizə] anladaram ki, mənim heç bir şeyim yoxsa, pak bir eşqim, sevici bir ürəyim … [var]") "sevici bir ürəyim" ifadəsi Oqtayın Firəngizə qarşı duyduğu səmimi, təmiz və dərin sevgi hissinin, onun ürəyinin sevgiyə açıq və həssas olduğunu vurğulayır. Bu məqamda "sevici" sözü, sadəcə "sevən" deyil, daha çox "sevgiyə həsr olunmuş", "sevgi dolu" mənasını verir.