Senz sözü latın mənşəli olub, əsasən hüquqi və inzibati kontekstlərə aid bir termindir. Azərbaycan dilinə latın dilindən keçmişdir. Əslində, "senz" sözü müəyyən şərtlərin, məhdudiyyətlərin, qadağaların və ya məhdudiyyət qoyan şərtlərin ümumi bir ifadəsidir. Lüğətlərdə verilən iki əsas mənası bu ümumi anlayışın müxtəlif tərəflərini əks etdirir:
1. Hüquqların məhdudlaşdırılması: Bu mənada "senz" bir şəxsin müəyyən hüquq və azadlıqlarından istifadəsini məhdudlaşdıran, onlara qoyulan bir şərt və ya maneə deməkdir. Məsələn, bir sənəddə yazılmış "əgər müddət bitdikdən sonra sənəd təqdim olunarsa, ona baxılmayacaq" ifadəsi bir sens kimi qəbul edilə bilər. Bu məhdudiyyət, hüquq subyektinin müəyyən bir hüququnu (bu halda, sənədinin nəzərə alınması hüququ) məhdudlaşdırır. Başqa bir nümunə olaraq, müəyyən ərazidə avtomobillərin sürət həddinin məhdudlaşdırılması göstərilə bilər. Bu, sürücülərin sürət hüququnu (sərbəst sürət seçimi hüququ) məhdudlaşdıran bir sensdir.
2. Siyahıya daxilolma üçün şərt: İkinci mənada "senz" bir müəssisəyə, təşkilata və ya bir qrupa daxil olmaq, qəbul olunmaq, üzv olmaq üçün yerinə yetirilməli olan şərt və ya kriteriyalar məcmusunu ifadə edir. Məsələn, bir universitetə qəbul üçün müəyyən bal toplamaq, müəyyən sənədləri təqdim etmək və ya müsahibədən keçmək senz kimi qəbul edilə bilər. Bu, namizədlərin qəbul olunmaq hüququnu əldə etmələri üçün qarşılaşdıqları bir sıra şərtlərdir.
Ümumiyyətlə, "senz" sözü məhdudiyyət, şərt, qadağa, kriteriya kimi anlamlara gəlir və kontekstdən asılı olaraq daha dəqiq şəkildə izah edilə bilər. Məsələn, "səsvermə sensləri", "səyahət sensləri", "işə qəbul sensləri" kimi ifadələr müvafiq kontekstdə konkret mənalar kəsb edər.