Sazəndə sözü fars mənşəlidir və köhnə Azərbaycan dilində çalğıçı mənasında işlənmişdir. Müasir Azərbaycan dilində də bu mənada işlənə bilsə də, daha çox xüsusi bir çalğı alətinin ifaçısı, xüsusilə də saz çalan şəxs kimi qəbul edilir. Lüğətlərdə sadəcə "çalğıçı" kimi tərcüməsi verilmiş olsa da, mənasını tam əhatə etmir.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "saz" (musiqi aləti) və "-əndə" (iş görən, məşğul olan şəxs bildirən şəkilçi) morfemlərindən təşkil olunduğunu görürük. Beləliklə, sazəndə sözü əslində "saz çalan şəxs" deməkdir. Ancaq bu tərif həddindən artıq sadələşdirilmişdir. Çünki sazın özünün bir çox növləri vardır (tar, kamança, bağlama və s.) və sazəndə termini bu növlərin hamısını ifadə edə bilsə də, ümumiyyətlə, saz təsnifatına daxil olan çalğı alətlərini çalan ifaçını bildirir.
Misal olaraq, "Xan uşaqları Keçiliyə həm ova, həm də kefə gəldiklərindən yanlarınca qrammofon, xanəndə, sazəndə və bolluca araq-çaxır gətirdilər" cümləsində sazəndə sözü, məclisdə musiqi ifa edən bir şəxsi, yəni professional və ya həvəskar bir çalğıçını bildirir. Bu mənada, sazəndə sözü "musiqiçi" sözünün sinonimi kimi işlənə bilər, amma "musiqiçi" daha geniş bir anlayışdır. Sazəndə isə daha spesifikdir və müəyyən bir alət qrupuna aid olan musiqiçiləri nəzərdə tutur.
Qeyd edək ki, "sazəndə" termini köhnə Azərbaycan ədəbiyyatında və folklorunda daha tez-tez rast gəlinir və müasir dilə nisbətən daha zəngin kontekstlərə malikdir. Müasir istifadəsində isə daha çox aşıqlar, xanəndələr ilə birlikdə adlandırılaraq, ənənəvi Azərbaycan musiqisinin ifaçılarını təsvir etmək üçün işlənir.