Sallabaş sözü Azərbaycan dilində sifət kimi işlənir və əsasən iki əsas mənada istifadə olunur. Birinci mənası, sözün əsl mənasında, başı aşağı əyilmiş, daim sallanan vəziyyətdə olan deməkdir. Bu mənada "sallabaş adam" ifadəsi, başını aşağı salaraq gəzən, hərəkətləri, duruşu ilə təvazökarlıq, ya da əksinə, qorxaqlıq və ya əminsizlik ifadə edən bir insanı təsvir edir. Sözün bu mənası, "sallamaq" felləsindən törəmədir və fiziki hərəkəti ifadə edir.
İkinci mənası isə daha çox məcazi mənada işlənir və "mızı, adamın üzünə baxmayan, qəlbiqara" kimi tərif olunur. Bu mənada sallabaş, üzünü əymiş, insanlarla göz təması qurmaqdan çəkinən, qapalı, gizli düşüncəli və bəlkə də pis niyyətli bir insanı ifadə edir. Bu mənada söz, insanın daxili vəziyyətini, emosional durumunu, xarici görünüşündən daha çox, davranışından və xarakterindən nəticə çıxararaq təsvir edir. Yəni, fiziki "başın əyilmiş" olması deyil, daxili "əyilmişlik", təvazökarlıqdan uzaq bir təslimçilik və ya gizlənmə ifadə olunur. Bu mənada "sallabaş adam" ifadəsi, sadəcə başını əymiş deyil, həm də qəddar, xəsis və ya şübhəli bir şəxsi ifadə edə bilir.
Beləliklə, "sallabaş" sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilir. Birinci, əsl mənası sadəcə fiziki bir vəziyyəti ifadə edərkən, ikinci, məcazi mənası daha mürəkkəb bir şəxsiyyət portretini çəkir. Hər iki mənada istifadə edilərkən, söz "baş" və "sallamaq" hərəkəti ilə əlaqələndirilsə də, ikinci mənada bu əlaqə məcazi və simvolik xarakter daşıyır.