Saillik sözü Azərbaycan dilində köhnə və nadir işlənən bir sözdür. Lüğətlərdə əsasən "dilənçilik, yolçuluq" kimi tərcümə olunsa da, bu məna tam olaraq onun zəngin semantik imkanlarını əhatə etmir. "Saillik" daha çox ehtiyac içində olub, kömək axtarmaq, yalvarmaq, minnətə düşmək kimi halları əks etdirir. Yəni, sadəcə maddi ehtiyacı deyil, ümumilikdə bir şeyə çox ehtiyac duyub, onu əldə etmək üçün aşağılamaq, özünü alçaltmaq məcburiyyətində qalmaq həyat tərzinin ifadəsidir.
Sözün etimologiyası tam aydın olmasa da, ehtimal ki, "saal" (səndən xahiş edirəm, rica edirəm) felindən törəmişdir. Bu fel köhnə Azərbaycan dilində geniş istifadə olunmuş və müasir dilə "xahiş etmək", "rica etmək" kimi sözlərlə bərabər işlənmişdir. Beləliklə, "saillik" "saal" felinin məsdər formasından törəmə olaraq, "xahiş etmək", "rica etmək" hərəkətlərinin davamlı və alçaldıcı bir tərzdə həyata keçirilməsini bildirir.
S.Ə.Şirvaninin misalında olduğu kimi, "Sailliyə nədir hacət?" ifadəsi "Dilənçiliyə, yalvarmağa nə ehtiyac var?" mənasını verməkdən əlavə, güclü bir insanın öz qüruruna zidd olan bir hərəkətə ehtiyacının olmamasını da ifadə edir. Məşədi Əkbər üçün saillik etməyin ölümdən ağır görünməsi də bu mənanı dəstəkləyir: Saillik onun üçün ləkəli bir həyat, şərəfsizlik deməkdir. Yəni, burada yalnız maddi ehtiyac deyil, həm də nüfuz, şərəf, qürur kimi mənəvi dəyərlər əks olunur.
Müasir Azərbaycan dilində "saillik" sözü nadir hallarda işlənir və əvəzinə "dilənçilik", "yalvarma", "kömək axtarma", "minnətə düşmə" kimi daha aydın və geniş mənalı sözlər işlədilir. Lakin sözün köhnə mənbələrdəki istifadəsi onun tarixi və mədəni kontekstini daha yaxşı anlamaq üçün vacibdir.