Rövzə (ər. رَوْضَة - ravḍa) sözü ərəb mənşəlidir və əslində "bağ", "çiçək bağı", "yaşıl ərazi", "cənnət bağı" kimi mənaları ifadə edir. İslam mədəniyyətində, xüsusilə Şiə ərəb mədəniyyətində isə bu söz daha spesifik məna kəsb edərək müqəddəs şəxslərin, xüsusilə Şiə imamlarının və onların ailə üzvlərinin dəfn olunduğu yer, türbə, məzar kompleksi mənasında işlənir. Beləliklə, "rövzə" sözü həm fiziki məkanı, həm də bu məkanda baş verən dini mərasimləri, əzab-əziyyətləri, həyat hekayələrini əhatə edir.
Lüğətlərdə qeyd edildiyi kimi, "rövzə" sözü Şiə imamlarının həyatları, əzabları və ölüm haqqında yazılan əsərlər, mərsiyyələr üçün də istifadə olunur. Bu mənada "rövzə" imamların həyatını, şəhadətini və ya qəbrlərini anlatan mərasim, ədəbi əsər və ya dini tədbir kimi başa düşülür. Məsələn, "Aşura rövzəsi" deyərkən, İmam Hüseynin (ə) və yaxınlarının Kərbəla döyüşündə şəhadətləri haqqında oxunan mərsiyyələr, əzab-əziyyətləri, mübarizəsi, və bu hadisələri anma mərasimləri nəzərdə tutulur.
Misal olaraq, "Mey gətir saqi, məni qurtar nəmazü rövzədən" misrasında "rövzə" sözü daha çox dini mərasimlərə, xüsusən də Kərbəla hadisələrinin anıldığı mərasimlərə işarə edir. Şair bu misrada uzun və kədərli dini mərasimlərdən bezdiyini, bu mərasimlərin ona ağır gəldiyini ifadə edir. Burada "nəmazü rövzə" ifadəsi dini ibadətlərin və dini mərasimlərin yorucu təsirini vurğulayır.
Beləliklə, "rövzə" sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilsə də, əsasən müqəddəs məkan, dini mərasim və ya bu məkanda baş verən hadisələri əks etdirən ədəbi əsər mənalarını özündə birləşdirir. Sözün ərəb mənşəli olması və İslam mədəniyyətindəki spesifik istifadəsinə diqqət yetirmək vacibdir.