Rəng (fars. رنـگ - rang) sözü bir obyektin görünüşünü müəyyən edən əsas vizual xüsusiyyətdir. İşığın dalğa uzunluğunun insan gözü tərəfindən qəbul edilməsi ilə əlaqədar bir anlayışdır. Əsasən işığın obyektə təsiri və obyektin bu işığı necə əks etdirməsi ilə müəyyən olunur. Bu tərif sadəcə "işıq tonu"ndan daha genişdir, çünki rəng sadəcə işıq şiddətinin deyil, həm də dalğa uzunluğunun və spektral tərkibinin bir funksiyasıdır.
Rəngin təsviri müxtəlif xüsusiyyətlərlə verilir: ton (məsələn, qırmızı, yaşıl, mavi), doyma (rəngin təmizliyi, canlılığı - məsələn, çəhrayı qırmızıdan daha az doymuşdur) və açıqlıq (rəngin işıqlığı, qaranlığı - məsələn, açıq mavi, tünd mavi). Bu üç xüsusiyyət rəngi tam təsvir etməyə imkan verir.
Lüğətdə verilən "Tünd rəng", "Qırmızı rəng" kimi nümunələr rəngin tonunu göstərir. "Min rəng çiçəklə doldu gülzar" misalında isə rəngin müxtəlifliyi, bolluğu ifadə olunur. Burada "rəng" sözü rəngarənglik, çoxluq mənasında metaforik olaraq da işlənə bilər. Məsələn, “Həyatının rəngləri solmuşdu” deyəndə, insanın həyatında sevinc və həyəcanın azalmasını, monotonluğu ifadə edirik. Rəng sözü bədii ədəbiyyatda, poeziyada duyğuları, hissləri ifadə etmək üçün geniş istifadə olunur.
Farsca kökünə (رَنـگ - rang) baxdıqda, bu sözün əsasən "rəng, boya" mənasını verdiyini görürük. Ancaq zamanla dilin inkişafı ilə məna genişlənib və daha çoxlu mənaları əhatə edib. Bununla yanaşı, rəngin vizual bir anlayış olduğu üçün, müəyyən bir rəngin adının mədəniyyətdən mədəniyyətə fərqlənə biləcəyini də qeyd etmək vacibdir.