Püştə sözü fars mənşəli olub, Azərbaycan dilində köhnə üslubda işlənən bir termindir. Əsasən kiçik ölçülü, təbii yaranmış torpaq və ya qum yığımı, təpəciyi ifadə edir. Lüğətlərdə sadəcə "kiçik təpəcik; torpaq və ya qum topası, yığımı" kimi tərif olunsa da, mənası kontekstdən asılı olaraq müəyyən dərəcədə dəyişə bilər.
Püştə, əsasən dəniz sahillərində, səhra və yarımsəhra zonalarında, küləyin təsiri ilə əmələ gəlmiş qum yığımı kimi təsəvvür olunur. Bu yığının hündürlüyü və ölçüləri müxtəlif ola bilər, lakin həmişə nisbətən kiçik və təpəcik formasında olur. Sözün "kiçik təpəcik" mənası daha geniş bir ərazini ifadə edə bilər, məsələn, bir təpənin bir hissəsi və ya bir təpənin ətəyindəki kiçik yüksəklik.
Püştə sözü müasir Azərbaycan dilində geniş işlənmir və ədəbi əsərlərdə daha çox rast gəlinir. Əgər istifadə olunursa, ümumiyyətlə təbii landşaftın təsvirində, məsələn, səhra mənzərəsinin təfərrüatlarında işlənir. Məsələn: "Səhranın sonsuzluğunda, nadir bitkilərin arasından qopub uçan qum püştələri görünür" və ya "Dəniz sahilində, küləyin əsəri ilə əmələ gəlmiş kiçik qum püştələri uşaqların oyun meydançasına çevrilmişdi".
Qeyd etmək lazımdır ki, püştə sözünün sinonimi kimi "təpəcik", "hörgü", "tömbül" və s. sözlər də istifadə oluna bilər, lakin bunların hər birinin özünəməxsus nüansları və məna çalarları vardır. Püştə sözü isə daha çox təbii əmələ gəlmiş, xüsusilə küləyin təsiri ilə formalaşmış kiçik torpaq və ya qum yığımı üçün istifadə olunur.